Gij zult voortaan met mes en vork eten!

Gij zult voortaan met mes en vork eten!

De Chinese regering is van plan om luxeartikelen zoals golfballen, golfsticks en jachten te belasten. Wie bijvoorbeeld een duur horloge koopt, moet rekening houden met een heffing van 20 procent. Op houten stokjes zal een belasting worden geheven van 5 procent, zo meldt het persbureau Xinhua.

Jaarlijks gaan er in China vijftien miljard paar houten eetstokjes doorheen. Voor de productie daarvan is 1,3 miljoen kubieke meter hout per jaar nodig.

Eerst denk je nog even aan een 1 april grap: Chinezen gaan het gebruik van houten eetstokjes aanpakken.

Met stokjes eten is toch, zou je denken, een onderdeel van de Chinese cultuur. Het leek altijd zo simpel, zo natuurlijk, zo authentiek, zo oud en wijs.

De eetstokjes worden duurder, het gebruik ervan dient teruggebracht te worden.

Geen bezettende macht, die dit verzint, geen partij in het Westen, die tegen haar Chinese bevolkingsgroep zegt: Gij zult de stokjes breken en voortaan met mes en vork eten. En die dan vervolgens afwassen en opbergen voor een volgend keer. Geen weggooi bestek dus meer.

Nee, het zijn de Chinezen zelf die dit bedenken.

Oude gewoonten, cultuur eigen gewoonten kunnen dus wel degelijk door groepen zelf gewijzigd worden. Als er maar een noodzaak is, als er maar een belang mee gediend wordt. Misschien in dit geval niet eens het belang van de natuur, bosbehoud bijvoorbeeld. Het lijkt meer een praktische opstelling: er kunnen niet genoeg bomen geplant worden, laat staan dat die bomen snel genoeg kunnen groeien om te voldoen aan vraag naar die miljarden eetstokjes.

Hoe moeten de Chinese kinderen nu gevoed worden. Met mes, vork en lepel of toch stiekem met stokjes.

Wordt met stokjes eten in de toekomst illegaal, komt de eetstokjes industrie in handen van misdadige bendes? Eetstokjes alleen nog maar voor de rijken en de misdadigers?

Geen bolletjesslikkers meer, maar eetstokjes smokkelaars. Ik laat aan uw eigen fantasie over waar die stokjes dan verstopt gaan worden. “Nee hoor”, zegt de eetstokjessmokkelaar na aangehouden te zijn en ondervraagd te worden, “deze dunne langwerpige stukjes hout zijn geen eetstokjes, maar eigenlijk spalkjes te gebruiken

voor gebroken vingers. Hoe kunt u nou denken, dat ik eetstokjes zou smokkelen?”

Op het Internet worden antieke houten eetstokjes aangeboden uit het Chinese keizerrijk. Ingelegd met ivoor en verpakt in een met edelstenen versierd doosje.

Duizenden euro’s moet het kosten. Tot er bekend wordt dat het pure oplichting is. Niks geen antieke stokjes, ze blijken niet eens van hout te zijn. Niks geen ivoor en ook die edelstenen blijken vals te zijn.

Want zo gaat het natuurlijk vaak. Pas als iets zeldzaam is wordt het begeerlijk en willen mensen het hebben, gaan ze het verzamelen. Vervolgens is er meer vraag dan aanbod, de prijs gaat omhoog. Een nieuwe gekkigheid is geboren.

Trouwens een bekende zaak in huishoudelijke artikelen had nog maar één of twee weken geleden Chinese kommetjes, schalen, bakjes en soepkommen in de aanbieding. U weet wel met die wit blauwe keur.

Niet met stokjes erbij, maar van die aardewerken Chinese soeplepels, zoals je vroeger in het Chinese restaurant nog kreeg.

Zouden zij het toen al geweten hebben, van dat houten stokjes?

Het moet niet gekker worden.

© Lourens Portasse

LOK #217, 25 maart 2006