Voor uw broodnodige educatie.

Vlak voor het eten het nieuws op de televisie bekijken. Even zappen langs de kanalen.

BBC World en CNN ook even bekeken.

Mijn zoon kijkt mee en vraagt plots: “Pa, kunnen de mensen in die andere landen ook naar de Nederlandse televisie kijken?”

Mijn zoon, elf jaar oud ondertussen, begint blijkbaar te beseffen dat hij, noch Nederland het middelpunt van het universum zijn. Hij formuleert dit nog in vragende vorm, maar suggereert al het correcte antwoord.

Het antwoord, dat ik geef: “nee”, is geen verrassing voor hem. Hij wil natuurlijk eigenlijk weten het waarom.

Waarom kijken die andere landen niet naar het Nederlandse nieuws, zoals wij naar hun nieuws?

Mijn antwoord is, dat andere landen niet zo geïnteresseerd zijn in Nederland, als Nederland is geïnteresseerd in die andere landen.

Wat er in die andere landen gebeurt en gedacht wordt heeft grote invloed op Nederland. Andersom is dat niet echt zo. Mijn zoon schijnt tevreden te zijn met dit antwoord en trekt een gezicht, dat zegt: “zo’n antwoord had ik zelf ook kunnen verzinnen”.

Maar is het wel het goede antwoord, dat ik gaf? Had het genuanceerder moeten zijn?

Had ik Nederland iets groter en belangrijker moeten maken en die andere landen wat minder belangrijk? Had ik moeten zeggen, dat die andere landen te veel gericht waren op zichzelf, dat ze zich vaak het middelpunt van de wereld beschouwen?.

Heeft u trouwens wel eens gemerkt, dat CNN, toch een Amerikaanse kabel en satelliet zender met het hoofdkwartier in Atlanta, Georgia, haar best doet om in hun verslaggeving zich niet als Amerikaanse zender te profileren?.

Over de Verenigde Staten van Amerika wordt in het taalgebruik net zo gerapporteerd als uit elk ander willekeurig land. Begrippen als “bij ons in Amerika” worden zorgvuldig vermeden. Je moet vermoeden, dat dat een bewust redactie beleid is.

Welk beeld hebben onze kinderen eigenlijk van hun eigen land? Ook Nederland stuurt militairen naar het buitenland, net zoals Amerika en Engeland. Zijn we dan ook net zo machtig? Gaan wij daar ook schieten?

Waarom mogen de Nederlandse militairen geen gevangen genomen boeven overdragen aan de Amerikanen? We zijn toch vrienden met de Amerikanen?

Gelukkig heeft mijn zoon deze vragen niet gesteld, nog niet in ieder geval. Want wat moet je antwoorden. Moet het antwoord gaan over politiek, over menselijk gedrag, over de baas spelen, over jaloers zijn, over boos zijn?

Moet het antwoord gaan over het industrieel militair complex (een term trouwens afkomstig uit de Amerikaanse politiek) of moet het gaan over de noodzaak van het hebben van een gezamenlijke vijand?

Misschien moeten die andere landen toch maar eens vaker naar de Nederlandse televisie kijken. Dan kunnen ze zien dat Nederland niet machtig, maar wel eigenwijs is.

Dan zien ze een Nederland met kinderen, die niet bevreesd zijn om vragen te stellen. Met vaders, die het soms ook niet weten.

Dus, proletaren aller landen, gaat naar www.uitzendinggemist.nl en kijkt naar al die Nederlandse televisieprogramma’s, die u nodig moet zien.

Voor uw broodnodige educatie. En het is nog gratis ook.

© Lourens Portasse 2006

LOK #218, 1 april 2006