Ik probeer de laatste dagen mijn zoon maar te ontwijken.

Seks met dieren voortaan strafbaar.

Ik wil de vragen over dit onderwerp niet horen.

Alhoewel ik wel moest lachen om de uitspraken van

Midas Dekker bij het televisie programma B&W.

Daar maakte hij opmerkingen in de trant van:

Melk is een door het onkuis betasten van het moederdier verkregen vloeistof. En nog onvrijwillig ook.

Gemeenten willen voortaan naam van pedofielen in de gemeente.

Even niet op hoeven in te gaan, lijkt me zo.

Politie voortaan stalken en kuitenbijten bij veelplegers in het Rotterdamse.

Vraag maar aan je moeder.

Even proberen de bommen en doden in Madrid niet in huis toe te laten.

De beelden te gruwelijk, de oorzaak te gecompliceerd, de oplossing even niet in zicht.

De vraag, die steeds weer terugkeert gaat natuurlijk over het dichterbij komen van al dit geweld.

Gaat het ons binnenkort ook overkomen, is het alleen een kwestie van tijd of zijn we nog steeds veilig?

Toch maar samen naar het nieuws kijken en de foto’s in de krant opslaan. Ontkennen is ook zo’n laffe bezigheid.

Het wordt steeds belangrijker om in staat te zijn met al de gruwelijkheden en ongerijmdheden, die de wereld ons voorschotelt om te kunnen gaan.

Niet alle vragen kunnen beantwoord worden.

Kranten, internet of wijzen, naakt sprinkhanen etend in de woestijn, kunnen niet alles verklaren.

Politici proberen antwoorden te geven, terwijl ze onmachtig blijken om de juiste vragen te stellen.

Als ouders proberen we onze kinderen gerust te stellen, terwijl we zelf soms nauwelijks weten wat ons overkomt en wat we moeten denken en voelen.

Komende zondag zal ik weer een pan zelfgemaakte soep op tafel zetten. En de buurjongen komt weer langs om mee te eten. In deze tijden is die pan zelfgemaakte soep misschien het beste antwoord op al die moeilijke vragen.

In ieder geval een begin van een antwoord.

De vraag, die ik wel nog moet beantwoorden is of het

groentesoep

of

kippensoep gaat worden.

Ik krijg al trek.

© Lourens Portasse

LOK #146, 13 maart 2004