Je moet toch wat.

De redactie van Playboy Indonesië is pas net van start gegaan en nu zijn ze al aangevallen. Woedende moslims zijn het kantoor binnen gedrongen en hebben alle exemplaren verscheurd. Ook hebben zij het gebouw bekogeld met stenen. De moslims hadden eerder deze week al gedreigd acties te zullen ondernemen als het blad niet uit de schappen gehaald zou worden.

Van de week was het eindelijk zover: Indonesië kreeg een eigen Playboy. Alleen is er wel een klein verschil met de andere edities; er staat namelijk geen naakt in! Er staan veel mooie vrouwen in, maar zij zijn (gedeeltelijk) aangekleed en men ziet vrijwel niets van billen en borsten. Verder staan er wel gewoon achtergrond artikelen en interviews in. Het schijnt goed te verkopen, toch denkt de overheid aan het verbieden van dit blad in Indonesië. Het zou een pornografisch symbool zijn, ook als er geen naakt in te zien is.

Dus de redactie van de Indonesische playboy zei in een vergadering: “kom, laten we ons blad ook in Indonesië op de markt brengen, maar dan zonder naakt, maar wel met de interviews en andere boeiende artikelen waar Playboy zo om bekend om is. De mannen in de westerse wereld beweren per slot van rekening toch ook altijd, dat ze Playboy alleen maar kopen voor de artikelen, die er in staan, dus waarom zou het met de Indonesische man anders gesteld zijn?”

Ze gaan nu beroemde filmsterren vragen om met een lange bontjas, met daaronder drie paar ondergoed aan, te poseren. Dat zal de Indonesische man opwinden. Een uitklapfoto, met het nietje dwars door de gewatteerde winterjas. En voor je het weet waait deze trend over naar de westerse wereld.

“En”, wordt er gevraagd aan de jonge actrice, “wanneer zien we jou in jurk of mantelpakje in de nieuwe playboy?”.

“wat zegt u? , ze betalen ze niet genoeg? U gaat niet met voor een appel en een ei met laarzen en een bodywarmer aan op de foto in dat blad!” Naakt doet u voor niks, is ook goed voor de carrière. Maar aangekleed is toch wat intiemer. De mensen gaan je der toch op aankijken. Ze vinden je al gauw een kledingsletje die alles maar aantrekt voor geld.

Afgelopen nacht ben ik aangekleed, inclusief overjas en schoenen aan in bed gestapt. Om de vrouw te verrassen. Ze was er niet echt van gediend. Ze vond het… nou ja, ….te gekleed zullen we maar zeggen. Je doet je best, je kleedt je netjes aan, doet nog een extra paar sokken om de voet, je denkt weer wat pit in je relatie te brengen en je wordt als een ordinaire pakkendrager het bed uitgeduwd. Ik ben toen maar onder een paar extra dikke winterjassen op de bank gaan liggen.

Je moet toch wat.

Daarom is de komende lente en zomer eigenlijk maar niks. De mensen gaan dan veels te schaars gekleed. Maar ja, na de zomer komt gelukkig weer de herfst en de winter. De kleding gaat weer aan. Het meest genieten is het natuurlijk op zo’n koude winterse dag. Laarzen, lange jassen, mutsen en natuurlijk ook sjaals, soms meerdere keren om de nek gedrapeerd.

Ziet u het al voor u?

Oh, ik krijg het er al warm van.

© Lourens Portasse 2006

LOK #220, 15 april 2006.