Soms heeft de mens verkeerde keuzes gemaakt.

Een watersnood in Suriname.

Vooral gebieden langs een aantal rivieren in het noordoosten zijn getroffen. Hevige regens veroorzaken sinds zondag zware overstromingen in het Boven-Suriname gebied, maar ook Boven-Marowijne is overspoeld. Zeker 120 dorpen zijn getroffen en zeventig dorpen staan voor het grootste deel onder water. Zeker 20.000 tot 25.000 mensen hebben “huis en haard” verloren. Precieze aantallen zijn nog niet bekend. Met name geld is nodig om (lokaal) noodzakelijke voorraden te kopen. Dorpen weer helpen herbouwen voor de lange termijn, water en medicijnen per onmiddellijk.

Wat niet nodig is, zijn een soort kerstpakketten uit Nederland met lang houdbaar voedsel, een paar kaarsen en een uitgespeeld speelgoedje, gestolen uit de kinderkamer van onze kinderen. “Ze spelen er toch niet meer mee en het ziet er nog goed uit, toch?” Alles is blijkbaar veel, voor wie niet veel meer heeft.

Mensen in nood zijn toch wel dankbaar voor alles wat wij in Nederland niet meer blieven. Een soort dank u wel zeggende dumpplaats. Een soort Surinaamse Efteling eigenlijk: “overbodig speelgoed hier, blikjes goedkope ham hier, overbodig speelgoed hier”.

Een watersnood in Suriname betekent blijkbaar ook weer een lesje in slavernij. Kort samen-gevat: Het was ooit de schuld van Nederland, Het is nog steeds de schuld van Nederland en Het zal tot het eind der tijden de schuld van Nederland blijven.

Wat is onze schuld ook alweer.

Allereerst de slavernij van ooit. Verder de economische, culturele en religieuze onderdrukking en misleiding van vandaag de dag. Overdadig drugsgebruik en het bolletjes toerisme zijn onze schuld. Ook de corruptie in Suriname door Surinamers is uiteraard de schuld van Nederland, dat snapt iedereen. Vooral de Surinamers, die in Nederland wonen, veilig achter de duinen en de Hondsbosse zeewering, zijn gemotiveerd om de overige Nederlanders de slavernij les te onderwijzen. De watersnood is een Nederlandse samenzwering om de oude kolonie weer eens een lesje te leren in wie er echt de dienst uitmaakt.

Volgens mij zijn er ook andere manieren van kijken. Wie langs een rivier woont, heeft soms natte voeten. Soms is de natuur van slag, soms heeft de mens verkeerde keuzes gemaakt. Ontbossing en illegale goudwinning bijvoorbeeld.

Overstromingen waren er al lang voor de mens de aarde kwam bewonen. En als de mens allang weer is verdwenen van moeder aarde zullen overstromingen gewoon blijven bestaan.

Ik herinner me een versje uit de oude doos:

“D’r was een mannetje, dat was niet wijs. Het bouwde zijn huisje al op het ijs. Toen ging het dooien, inplaats van vriezen en moest het mannetje zijn huisje verliezen” . Wedden dat dit mannetje de achterkleinzoon is van slavendrijvers! Eindelijk gerechtigheid toch? Had hij maar een huisje langs de rivier moeten bouwen. We kunnen nog veel leren van de Surinamers.

© Lourens Portasse

LOK #223, 13 mei 2006