All World Is Beautifull

All world is beautifull, kraaide de oude dame in het Ierse hotel. De hele wereld is mooi. Die woorden vormden de afsluiting van een gesprek dat begon met de vaststelling dat het landschap om ons heen zo mooi was. Daar waren we het wel over eens.Wat wil je ook: Glendelough, de Wicklow Mountains. Héél mooi. Vervolgens vergeleken wij de Ierse bergen met die van Zwitserland (ook mooi) en bergen elders, waarvan sommige misschien nog wel mooier waren dan die om ons heen. Maar ook met andere bergen die duidelijk minder mooi waren. Maar zeker niet lelijk.

Niet alleen bergen zijn mooi, maar ook dalen, en kusten, en steden, en mensen. Zo zaten we tegen elkaar op te bieden. Over en weer waren we zeer bereisd en hadden veel gezien. En wat we gezien hadden was mooi, want all world is beautifull.

Die mooie wereld, daar valt soms wel wat op af te dingen. Niet als je de gidsen van de reisbureaus doorneemt. Die staan vol met: paradijselijke landschappen, pittoreske badplaatsjes, ongerepte regio's, sprookjesachtige kastelen, imposant natuurgebied. Het kan niet op. Alles is prachtig.

Nergens lees ik iets over dat hotel in de serpentinebocht van een drukke weg, waar ik geen oog dicht deed. Niets over de muggenzwermen langs het meer, waardoor je als een speldenkussen van je avondwandeling terug kwam. Of dat hotel in een heel ander land. Als je daar naar buiten stapte werd je omgeven door horden bedelaars die je het zicht op alles ontnamen.

Zulke dingen staan niet in de reisgids. De vakantiewereld is ontegenzeggelijk mooi. Maar, zoals bij alles, zijn er soms kleine onvolkomenheden. Daar moet je niet over zeuren. Er is maar één conclusie mogelijk: de hele wereld is mooi – voor de toerist.

Maar neem een krant. Die van vanochtend, of van gisteren of het geeft niet van welke datum. Daar komt een andere wereld u tegemoet. Terreuraanslagen. Landen in oorlog. Honger. Eindeloze armoede. Verdriet. Lijden.

Twee werelden schuiven langs elkaar. Landen, die bestemd zijn om ook prachtige vakantielanden te zijn – zijn oorlogslanden. Twee werelden.Vakantiegangers, die genieten van de prachtige wereld. Van krant en televisie kennen wij vooral de lelijke wereld. Die twee werelden samen vormen de werkelijkheid. We doen het er maar mee. Anders schijnt het niet te kunnen.

Of toch wel?

15 juli 2006 (387 woorden)