Wat er niet gebeurt

Luisteraars,

u verheugt u in het prachtige weer van de afgelopen weken. Het is u gaarne gegund. Maar denkt u wel eens aan al die mensen die in de hitte hun werk moeten doen? De dakdekker, de stratenmaker en de badmeester die op de kant moet blijven. En als u aan die medemensen hebt gedacht, denkt u dan ook wel eens aan degene die elke week een verhaaltje moet schijven naar aanleiding van een actuele gebeurtenis – terwijl er niets gebeurt. Want het is komkommertijd.

Zelfs voor de poema op de Veluwe is het te warm om zich te laten zien. Er gebeurt echt niets in Nederland.

Waar wel iets gebeurt – waar te veel gebeurt - is het Midden-Oosten. Maar over dit drama op het wereldtoneel vallen geen relativerende kanttekeningen te maken. Op een zonnige zaterdagochtend, ver weg, hier in dit gezegende land.

We beperken ons tot dat eigen land en constateren dat daar op het ogenblik niets gebeurt. Maar als er niets gebeurt, dan praten we vanochtend maar over de dingen die niet gebeuren.

Bijvoorbeeld: de Drentse Fietsvierdaagse. Afgelast. Een gebeurtenis minder. De vierdaagse voor rolstoelers in Delden is ook afgelast. Een ander voorbeeld van een niet-gebeurtenis.

Je hoort vaak iemand praten over wat gebeurt is, waarvan je je afvraagt of dat echt gebeurt is. Neem de mussen. De afgelopen tijd moest ik steeds weer opnieuw horen dat ze dood van het dak vielen. Afgaande op mijn eigen waarneming ben ik geneigd dat tegen te spreken. Ik heb nog geen ene dode mus gezien en helemaal niet een die dood van het dak viel. Woensdag zei iemand dat nog tegen mij in een supermarkt waar de airconditioning volop draaide. Over die supermarkt kom ik zo nog te spreken. Het is hier wel lekker koel, zei die mevrouw, maar buiten vallen de mussen dood van het dak. Daar had je het weer. Moest ik dat nu geloven? Dat zou dan wel een gebeurtenis zijn geweest. Ik heb daar toen maar eens over doorgevraagd. Had ze dat zelf gezien, die vallende mussen? Waar was het gebeurd? Wanneer? Liggen die dooie mussen er nog? Ik kreeg alleen maar ontwijkende reacties. Nee, volgens haar was het een andere mevrouw die dat tegen haar gezegd had. Wie was die andere mevrouw dan? Naam? Adres? Had die het dan echt wel gezien? De aangesproken dame keek mij wat verbluft aan en boog zich zonder iets te zeggen over de koelkist met gedateerde vleeswaren.

Niemand komt nu eens op de proppen met zo'n van het dak gestorte mus.Volgens mij is er maar één conclusie mogelijk: er zijn helemaal geen dode mussen. Als ze er al zijn dan zijn ze door de poes gepakt en niet van een dak gevallen. Dit is echt ook zoiets wat niet gebeurt. En als het niet gebeurt dan moet je het ook niet zeggen. Dat is niet leuk voor die mussen. Die worden op die manier afgeschilderd als stomme vogels die bij het eerste hittegolfje op hun dooie rug liggen, met nog een laatste blik naar de dakgoot waar ze net uitgevallen zijn.

Toen ik hier de studio inliep hoorde ik tot mijn genoegen iets wat ook niet gebeurd is. Het kabinet Balkenende III is niet gevallen. Zoiets vervult mij met trots en vreugde. Die Balkenende, hij fikst het toch maar Nou hoor ik gelijk een cynicus al roepen: ja, allicht is dat kabinet niet gevallen, ze doen niks op het ogenblik. Maar dat is flauw. Zo kan je ieder succes wel wegredeneren. De hele ministersploeg zit er nog. Je hoort niets van onderlinge ruzies. Laten we het waarderen dat de minister-president de touwtjes kennelijk stevig in handen heeft. Hij komt helder naar voren als een man met een duidelijk standpunt: wat mij twee keer is overkomen zal niet een derde keer gebeuren. Dit kabinet valt niet. Dat is weer een voorbeeld van zo'n prachtige niet-gebeurtenis. Zo mogen er meer zijn in deze komkommertijd.

En er zijn er meer. Spraken we zonet al niet over een supermarkt? Ik bedoelde natuurlijk die ene supermarkt. Hebben we niet maanden in spanning geleefd hoe het er mee zou gaan. Ze dreigden het predikaat Koninklijk te verliezen. We keken wat schichtig om ons heen als we bij AH naar binnen gingen. Kon je je daar eigenlijk nog wel vertonen? Er was bij Ahold (het moederbedrijf) een beetje met de boekhouding gerommeld. Daarom dreigde het predikaat Koninklijk te worden afgepakt. Dinsdag stond in de krant dat, waar u en ik zo bang voor waren, niet gebeurd is. Te-dèèè! Majesteit heeft met haar koninklijke hand over haar koninklijke hart gestreken. Een beetje rommelen wil toch niet zeggen dat je niet koninklijk zou kunnen zijn.

Zeker als je beterschap hebt beloofd. Dan is het niet nodig dat ze je die fraaie term koninklijk ontnemen. En ze beloofden beterschap. Er is niets gebeurd. U kunt weer met opgeheven hoofd, koninklijk schrijdend zogezegd, de winkel binnengaan.

Luisteraars, het is een mooie tijd. Er gebeurt niets, maar dat is toch prima. Het is soms erg heet, ja. Maar van alle kanten wordt ons toegeroepen: Ter wille van je gezondheid en welzijn: drink zo veel als je kan. Vroeger zeiden we zuinigjes tegen elkaar Geniet, maar drink met mate.

Drink zo veel als je kan. Dat vind ik een tekst om in een gouden lijstje te zetten.

Of zouden ze bedoelen: water? Of cola? Met een tic?

29 juli 2006