Einde vakantie

Luisteraars,

we komen van vakantie terug.

Hoe was het met het weer? Het weer was dit jaar erg overzichtelijk. Het was heet, bloedheet. Veel te heet om iets te doen. Of het stortregende. Het regende zo hard dat u echt niets kon doen. In beide gevallen deed u dus niets. U komt lekker uitgerust van vakantie terug. Niets gedaan. Thuis kunt u dan ook fiks aan de slag. Daar valt wel iets te doen.

U stond op een mooie camping met prima voorzieningen. Dat vond iedereen. Dus voor de openbare wasmachine moest u twee uur in de rij staan. Daarvoor was het echt te heet. Of u stond te wachten in de regen. En thuis hebt u toch ook zo'n apparaat. Maar nu ligt de badkamer vol met vuil wasgoed. Toch meer dan u dacht. Die was eerst maar eens weg werken.

Of voorrang voor de post? De stapel reclame en dagbladen bekijken? Nee, dat kost te veel tijd. Nu alleen maar even sorteren.

En de plantjes, hoe staat het daar mee? De buren zouden ze water geven. Overal in huis staan planten. Gewone planten. Maar u hebt ook echt enkele unieke, zelfs kostbare planten. Om het de buren makkelijk te maken hebt u zo'n acht of tien planten bij elkaar gezet op een zeil – op een tafel – in de logeerkamer. Die planten, daar mag niets mee mis gaan. Vandaar die bijzondere behandeling. Het raam in de logeerkamer staat op een kiertje open: frisse lucht. De deur dicht: geen tocht.

Ja, in de drukte voor het vertrek bent u vergeten dat over die planten tegen de buren te zeggen. Die zijn niet zo vrijpostig om achter een dichte deur te kijken. Vier weken zonder water is uitgerekend voor zulke bijzondere planten te lang.

Gelukkig biedt de tuin voldoende compensatie voor uw verdorde lievelingen. Onkruid groeit prima met al die regen. Maar er zijn ook onkruidsoorten die het in extreme hitte uitstekend doen. De natuur is zo mooi. Zo komt u aan groen toch niets tekort. U moet wel aan het wieden.

Terwijl tijdens de te hete of te natte vakantie wel eens verveling dreigde hebt u daar, nu u thuis bent, geheel geen last van. Want er moet nog meer gebeuren. Regressief investeren.

Regressief investeren? We moeten dat misschien even uitleggen.

Vakantie is een dure aangelegenheid. U geeft een heleboel geld uit. Tevoren. Aanbetaling. Reserveringskosten. Calamiteitenfonds. Poliskosten. Brandstoftoeslag. Daarna al het geld dat u uitgeeft tijdens de reis. En dan na een paar weken is het pats boem voorbij. De vakantie zit er op en u bent een kapitaal armer.

Dat kapitaal verdient u terug met regressief investeren. U zorgt er voor dat de uitgegeven centjes hun waarde houden. Voor u. U gaat uw ervaringen conserveren. Nú is het goede ogenblik om terug te gaan in de herinnering. Misschien hebt u tijdens de reis aantekeningen gemaakt. Dat maakt het gemakkelijker. En natuurlijk foto's. Niet drie rolletjes, maar digitaal en dat gaat met honderden tegelijk. Dan zijn er nog toegangsbewijzen, bonnetjes van aankopen, een wijnetiket en suikerzakjes. Hoe meer u over hebt gehouden van de vakantie, des te waardevoller wordt uw investering. Ach, laten we die moeilijke woorden vergeten. Het gaat natuurlijk om een plakboek, een reisboek, een journaal, een vakantieverslag, het fotoalbum met duidelijke bijschriften. Als u daar wat van maakt, dan ontdekt u dat die vakantie helemaal niet duur was. Nog vele jaren hebt u plezier van dit werk en van deze vakantie. Steeds weer een levendig beeld van waar u geweest bent en wat u gedaan hebt.

U roept hulp in van uw reisgenoten. En van de reisgidsen die beschikbaar zijn. Dominicus, Lonely Planet, Michelin en zo veel meer. Maar let op: het gaat om meer dan alleen de toeristische attracties. U hebt wat meegemaakt en dat komt alleen in uw vakantieboek. U verbindt dat met wat u later over het vakantieland leest of op de televisie ziet.

Wij waren in China. Een land dat toeristen veel te bieden heeft. Maar ook een land dat bijna dagelijks de kolommen van de kranten haalt. Naast de bekende gidsen staat bij ons een boek, dat niet glossy is, zonder kleurenfoto's. Geschreven door een Belgische sinologe. Iemand die China door en door kent. Zij schreef een boek dat de ideale schakel vormt tussen het toeristische verslag en het beeld dat wij nu van het sterk in ontwikkeling zijnde China krijgen. Informatief en to the point. De schrijfster heet Jeanne Boden. De uitgever is Coutinho. Het boek heet: De essentie van China. Dat zouden we van elk land moeten hebben. De essentie van wat ons vreemd is en wat we tijdens onze reizen in ons opnemen. Boeken die het verband verduidelijken tussen onze reiservaringen en het dagelijks nieuws.

U was in een ander land. U gaat nu vastleggen wat u hebt meegemaakt. Aan de slag dus. Die was kan nog wel even wachten. En onkruid wieden heeft al helemaal geen haast.

19 augustus 2006