September

Luisteraars,

gisteren is de septembermaand begonnen. Daarmee vertel ik niets nieuws. In de maand september begint de herfst. Dat weet u natuurlijk wel. Daarom wordt september wel de herfstmaand genoemd. Ook niets nieuws. Op 23 september passeert de zon het herfstnachteveningspunt. Vandaar. U weet eigenlijk alles al van de herfst. Ik kan u niets vertellen wat u niet al weet. Waar we het over moeten hebben is niet wat u weet, maar over wat u voelt, als we in het laatste seizoen van het jaar aangekomen zijn.

Waar zitten we nu? We zijn bezig afscheid te nemen van de zomer. Die malle zomer van 2006. Te warm. Te nat. Onze gevoelens daarover worden nu netjes opgeborgen in meteorologische statistieken. Met een grotere exactheid dan we zelf kunnen opbrengen. Gemiddelde dag- en nachttemperaturen. Regenval in millimeters en in percentages ten opzichte van verleden jaar. De julimaand 2006 was de warmste julimaand sinds er stelselmatig metingen zijn verricht. Op dezelfde manier was augustus 2006 kampioen door de meeste neerslag. Twee records in één jaar er bij. We kunnen trots zijn. 2007 moet nog maar zien wat het er van bakt.

Misschien komt de herfst ook nog met een record. Afwachten maar. De natuur maakt al de eerste beweging in de richting van het jaarlijks einde. Bladeren verkleuren tot rode vlammen. De dagen worden korter. De wisseltruc van zomertijd naar wintertijd kost ons nog meer daglicht. En het gevoel dat u daarbij heeft? Zwaarmoedigheid? Treurnis over wat achter ons ligt? Over de zomer die zo snel voorbij was? Teleurstelling omdat het jaar ten einde loopt en niet gebracht heeft wat u er van verwachtte? De definitieve afrekening van de goede voornemens die we met nieuwjaar maakten. Die bleken toch te hoog gegrepen.

We sukkelen door die lange periode van mei tot december. We hebben Frank Sinatra nog maar eens uit de platenkast gehaald. Die zong daar zo mooi over. September Song. Op muziek van Kurt Weill – langzamer dan we in gedachten hadden. Voor de tekstschrijver van de September Song zijn dit geweldige dagen. Niets te klagen. Misschien een vleugje melancholie, maar daar is toch niets tegen?

Let op: straks moeten we er weer tegen aan. Sinterklaasgedichten in elkaar flansen en kerstkaarten schrijven en veel "gelukkig nieuwjaar" stamelen. Houd het nu nog even rustig.

Laten we de herfst zien als een welkome time-out op weg naar de drukke decembermaand. Er valt nog genoeg te beleven. Misschien wordt het wel een heel mooie tijd. Zonder somberheid of onbegrepen verlangen naar wat we achter ons laten.

Zullen we het dit jaar eens anders aanpakken? In plaats van het plichtmatige "gelukkig nieuwjaar", waaraan we straks niet kunnen ontkomen, kunnen we elkaar nu beter een gelukkige herfst wensen.

Voor de luisteraars die vandaag jarig zijn: van harte gefeliciteerd!

En voor iedereen "gelukkige herfst".

2 september 2006