Wie geld heeft, ......

Criminelen die tot twintig jaar celstraf riskeren, mogen in België hun straf gaan afkopen. Staatssecretaris Carl Devlies (Fraudebestrijding) heeft dat zaterdag gezegd in de zakenkrant De Tijd. Devlies bereidt wetgeving voor om zijn plan mogelijk te maken. Hij wil daarmee vooral de financiële criminaliteit efficiënter bestrijden en vermijden dat complexe fraudezaken jarenlang aanslepen. Ach, wat zullen we hierover eens zeggen.

Voor Happy Hour hoeft tenminste niets betaald worden als u het niet leuk vindt. U draait de radio gewoon uit. Maar, da's niet nodig, want Happy Hour is altijd interessant! Vandaag is Ellen Bommelje, blij met de bieb, aanwezig. Het hoofdthema is het boek: Het Geheim van de Spreker - Jan Haasbroek. De gebroeders Haasbroek zijn typisch exponenten van de liberale jaren ’60. Ze hebben een aversie tegen autoriteiten, kiezen (vaak) voor grensverleggende zaken. Na de ‘domineesperiode’ vinden ze bij de VPRO-radio een ideaal voedingsbodem om hun ideeën met geestverwanten vorm te geven. Creativiteit en humor zijn belangrijke elementen in hun leven. Net als zijn tweelingbroer Nico kiest hij voor een carrière in de media. Ironisch genoeg heeft het gezin Haasbroek thuis geen televisie. “Dat leidt maar af van het huiswerk”, vinden de ouders. Jan Haasbroek studeert HBS-A. Zijn keuze zou op journalistiek zijn gevallen, maar er bestaat nog geen journalistieke opleiding. Hij schrijft samen met Nico stukken voor de Amersfoortse editie van de landelijke dagbladen. Later publiceert hij in De Groene Amsterdammer, het personeelsblad Bijster van uitgeverij De Bezige Bij, de Utrechtse editie vanHet Vrije Volk en dagblad Het Centrum. Jan en Nico Haasbroek verzorgen de interviewrubriek Eeniige ondervragingen in het omroepvakbladBroadcast Magazine. Als docent aan de Opleiding voor Radio – en Televisiejournalistiek aan de Faculteit der Letteren van de Rijksuniversiteit Groningen. De mediacarrière van Jan kruist vaak die van Nico. Ze werken veel samen, onder andere bij de VPRO en bij Stads TV/Radio Rijnmond in Rotterdam, maar gaan ook hun eigen weg. Na zijn militaire dienst studeert hij vier jaar Algemene politieke en sociale wetenschappen in Amsterdam, maar maakt deze studie niet af en wordt journalist.

In 1966 begint hij zijn carrière als radiomedewerker bij de VPRO. Hij werkt bij het programma Ronduit. Vanaf 1967 werkt hij als freelance verslaggever voor de omroep, onder andere voor het tv-programma Zendtijd en vanaf 1969 voor het radio totaalprogramma VPRO-Vrijdag waar ook Nico verslaggever is. De broers werken ook samen aan het levensbeschouwelijke jongerenradioprogramma Hee en de televisieprogramma’s Later en Campus. Jan Haasbroek geniet van de anarchie binnen de omroep waar de medewerkers kunnen ‘avonturieren zonder coaching’. “De houding was: zoek het maar uit. Daardoor ontwikkel je stijl.” In 1969 treedt hij officieel in dienst bij de omroep waar hij bijna dertig jaar zal werken. Rond deze tijd is hij ook raadslid voor de Amsterdamse kabouterpartij. Hij begint als hoofdredacteur van Vrije Geluiden. Jan Haasbroek drukt zijn stempel op het programmablad door de hoofdletter aan het begin van de zin af te schaffen. Hiermee haalt hij zich de woede van sommige VPRO-leden op de hals haalt. Ook bedenkt hij een nieuw, informeel jargon met woorden en uitdrukkingen als ‘platenjongens’ en ‘het zit geramd’. In 1974 wordt Jan Haasbroek wordt het jongste Hoofd Radiodienst ooit. Onder zijn verantwoordelijkheid worden er nachtelijke radioprogramma’s gemaakt, die het publiek nog lang bijblijven. Voorbeelden zijn een rechtstreeks pianoconcert vanaf het graf van Mozart en nachtelijke visites van Wim T. Schippers aan een kraamkliniek. De ‘lekkerste rel’ noemt hij de Forum-uitzending uit 1977 met het optreden van Gerrit Komrij. In 1978 volgt zijn benoeming tot directeur VPRO-radio. Heel zijn carrière fulmineert Jan tegen de verzuiling. Hij omschrijft het omroepsysteem als ‘nonsens’. Liever zou hij zien dat de omroepen hun krachten bundelen. In 1992 wordt hij zendercoordinator van Radio 5 en blijft dat tot 2005 doen. Na bijna dertig jaar verlaat Jan Haasbroek in 1995 de VPRO. De radio is over zijn hoogtepunt heen en het publieke bestel heeft zijn bloeiperiode gehad. Het is tijd voor iets nieuws. Over zijn liefde voor radio en zijn beginjaren bij de VPRO zegt hij in 1996 in Trouw: “Radio is de magie van de draadloze verbindingen. Radio is iets heel intiems. Het vult heel veel op voor mensen die alleen zijn. Radio staat voor mij dicht bij de humor. Kéten.” Jan Haasbroek wordt in augustus 1995 hoofdredacteur bij de lokale zender Stad TV Rotterdam. Zijn hoofdredacteurschap verloopt niet zonder problemen. Het Commissariaat voor de Media en de Nederlandse Vereniging van Journalisten noemen zijn benoeming in strijd met de Mediawet, omdat er een ongeoorloofde overname van Stad TV door Radio Rijnmond heeft plaatsgevonden. Nico is op dat moment directeur en hoofdredacteur van Radio Rijnmond èn directeur van Stad TV. De broers wordt nepotisme verweten en ze krijgen de bijnaam ‘Berlusconi’s aan de Maas’. Ook ontstaan er problemen met het personeel, dat een fusie tussen de twee omroepen vreest. De redactie van Stad TV zegt in de zomer van 1997 het vertrouwen in Jan Haasbroek op. De tweeling trekt zich de beschuldigingen over het ‘Haasbroek-syndicaat’ in hun Rotterdam-periode wel aan, maar dolt tegelijkertijd met het imago door expres mafia-achtige zonnebrillen te dragen. Jan is net als zijn broer Nico een mediaman in hart en nieren. Over zijn uitgebreide cv zegt hij op de website van de HOS: “Ik heb me nog geen seconde verveeld.”

Met ingang van december 1997 is Haasbroek directeur van de Humanistische Omroep Stichting (HOS). Jan Haasbroek volgt Rob van der Linden op die vervroegd uittreedt. Zijn belangrijkste wapenfeit bij de HOS is, dat hij radicaal breekt met tradities. In zijn eigen woorden: “Het is niet meer hoe verder weg en hoe langer geleden hoe beter, dat gaan we helemaal omdraaien.” In 2004 neemt hij afscheid bij de Humanistische omroep.

De LOK-SCHIJF van deze week is: Puzzle me - Ilse Delange. Probeer het maar eens na te doen: als lokale artiest zo'n 450.000 stuks verkopen van je debuutalbum. Ilse DeLange deed het met 'World Of Hurt' (1998). 'Livin' On Love' heet haar tweede cd, als we het tussendoortje'Dear John' eventjes niet meetellen. Wederom geproduceerd door Nashville-veteraan Barry Beckett, laat het een Ilse DeLange horen die als artiest volwassen is geworden.
Producer Barry Beckett (onder anderen Bob Dylan en Joe Cocker) is gebleven. Er staan weer enkele grote namen onder de muzikanten op de cd: Kenny Greenberg (elektrische gitaar), Blue Miller (akoestische gitaar), John Jarvis (piano/orgel), Michael Rhodes(bas), Eddie Bayers (drums) en Tom Roady(percussie). In tegenstelling tot 'World Of Hurt' staan er op 'Livin' On Love' geen eigen nummers. Ze heeft ze wel geschreven, maar simpelweg niet goed genoeg bevonden.
Op 27 februari 2001 wordt DeLange tijdens de Edison Music Awards verkozen tot beste Nederlandse artiest van het jaar 2000. Ze krijgt ook een Edison in de categorie Beste Zangeres Nationaal. Gedeputeerde Jan Kristen overhandigt in oktober de Overijsselse Cultuurprijs aan Ilse DeLange. Op 23 december sluit ze haar Livin' On Love Tour af in de Oosterpoort te Groningen en gaat ze de studio in voor haar derde studioalbum. In 2002 zingt ze mee op 'Shine' van Rosemary's Sons. Bijna het hele jaar verblijft ze in Amerika. In Nashville werkt ze aan haar nieuwe album samen met producer Bruce Gaitsch en Amerikaanse sessiemuzikanten.
In 2003 wijzigt de samenstelling van haar band, Joost Vergoossen en Theo de Jong vertrekken. Ze worden vervangen door Jeroen Vierdag op bas Arnold van Dongen op gitaar. Het nieuwe album 'Clean Up' staat gepland voor 15 april. De gelijknamige tournee gaat op 23 mei van start, met Rosemary's Sons in het voorprogramma. Ilse de Lange staat een exclusief nummer af aan de benefiet-cd 'Hoop! Peace Songs Voor War Child'. Samen met Trijntje Oosterhuis en Jacqueline Govaert van Krezip zingt ze tijdens het concert een versie van 'Because' van The Beatles. Ze treedt op tijdens Night Of The Proms 2003. Op die data worden haar meest bekende nummers in Ahoy' begeleid door het symfonieorkest Il Novecento.
Op 20 februari 2004 wordt 'All The Answers' op single uitgebracht. De opbrengst gaat naar de kinderhulporganisatie War Child Nederland. Haar platenmaatschappij Warner Music Benelux stoot haar af vanwege drastische bezuinigingen. Volgens directeur Albert Slendebroek zal het bestaande contract met de zangeres worden gerespecteerd en zal Warner een faire en passende regeling treffen.Tijdens de uitreiking van de Edisons op 23 maart wordt Ilse de Lange uitgeroepen tot beste zangeres nationaal. Will Maas wordt door Nederlandse collega-muzikanten uitgekozen tot beste toetsenist van Nederland en wint daarmee in eind maart een Duiveltje. Na de optredens in mei verlaat gitarist Peter Tiehuis de band. Ilse brengt dit jaar ook de cd 'Here I Am' uit, een overzicht van de periode 1998 - 2003. Geen 'Best of..' zegt Ilse zelf over dit in november 2003uitgebrachte album, maar meer 'een moment om te laten zien waar ik nu ben'. Zangeres Ilse De Lange doet het goed dit jaar. 'Ik zit momenteel op een hele positieve flow' zo omschrijft ze alles wat momenteel rond haar persoontje gebeurd. Donderdagavond sleepte ze maar liefst drie 3FM Awards in de wacht. Ze kreeg de prijzen in de categorieën beste zangeres, de beste single en het beste album. Daarnaast ontving ze woensdag al 'De Schaal van Rigter' voor haar single 'So Incredible' die de meest gedraaide single op 3FM was van 2008.

Veel luisterplezier!