Maar hebben ze de vraag wel begrepen?
26 januari 2003 Lourens Portasse
Maar hebben ze de vraag wel begrepen?
Daar blijft het om gaan!
“Moet ik nu ook het land uit?”, vroeg het jongetje in het jeugdjournaal aan de lijsttrekker.
Je hoorde ze denken:
“Ja, jij moet ook het land uit, je denkt toch niet, dat jij mag blijven. Zo zijn de regels nou eenmaal. Het feit, dat je goed nederlands spreekt, maakt op ons geen indruk, is alleen een beetje lastig voor onze beeldvorming. Je zag het ze denken.
Dat je goed ingeburgerd bent, daar trekken we ons niks van an, is alleen een beetje lastig voor onze beeldvorming.
Eigenlijk ben je een heel vervelend en naar jongetje, om ons, politici, zo concreet te confronteren met ons eigen beleid.
Jij vervelend jongetje geeft ons harde asielbeleid een slechte naam.
’T is maar goed, dat je samen met je ouders binnenkort wordt teruggestuurd naar Iran.
Wij laten ons niet door zo’n allochtoontje, dat denkt hier thuis te horen, onder druk zetten.
“JA JIJ OOK MOET LAND VERLATEN!!!!!!!!!!!!”
Het antwoord van de lijstrekker was een beetje anders.
Het was vol begrip (maar niet heus).
Het was vol van zus en zo, dit en dat.
Het was vol van regels en uitzondering.
Het was een antwoord op een niet gestelde vraag.
Het jongetje wacht nog steeds op antwoord.
Niemand heeft de vraag gesteld, maar tot vervelens toe is het antwoord: landsbelang.
Niemand twijfelt eraan. Alle partijen zullen het wel vinden, menen en doen in het landsbelang.
Wie nu het landsbelang claimt, als grondslag voor het politiek handelen, moet zich maar weer eens gaan bekennen tot de bijbel als grondslag van hun politiek handelen.
Dan kun je tenminste van mening verschillen.
Dan heb je iets om over te bakkeleien met het CDA.
Het antwoord van het CDA was, dat de bijbel niet langer grondslag is van hun politiek handelen.
Niemand had het ze gevraagd, het kwam ze alleen goed uit dit antwoord te geven.
Christen Democratisch Appèl. Maar vraag in godsnaam niet door over de C. Dat antwoord is niet langer te geven.
Het antwoord van de PvdA was, dat het socialisme niet langer grondslag is van hun politiek handelen.
Niemand had het ze gevraagd, het kwam ze alleen goed uit dit antwoord te geven.
Partij van de Arbeid. Maar vraag niet door over de A.
Rood en groot. Een leus uit het verleden.
Twee partijen, niet meer gebaseerd zijn op hun eerste liefde, niet meer de hartstocht bezittend van hun eigen geloof.
Deze twee partijen, het CDA en de PvdA, doen nu net of ze verschillende antwoorden hebben op de volgende vraag:
Hoe kunnen we het beste de tweedeling in onze eigen samenleving aanpakken?
Maar vergis u niet.
Eerst moeten die slecht Nederlands sprekende allochtonen op cursus. Niet slagen voor het examen, dan gekort op de uitkering of stokslagen op het plein voor het gemeentehuis.
Vervolgens zijn natuurlijk u en ik aan de beurt. Vergis u niet.
Ook autochtonen zullen onder handen worden genomen.
Ook ons Nederlandstalig gehalte gaat gemeten worden.
Ook wij moeten uiteindelijk op cursus. Gezakt, dan gekort op de uitkering of niet meer op vakantie naar die allochtone herkomstlanden.
Trouwens over vakantie gesproken.
De ware reden, dat er zoveel asielzoekers en ook dat jongetje van het jeugdjournaal worden teruggestuurd is heel simpel.
Er moeten in de herkomstlanden genoeg arme sloebers over blijven, die ons op een terrasje een goedkoop drankje of hapje kunnen serveren. En wat is dan leuker als dat gebeurt door zo’n gekleurd lokaal jongetje, dat nog een beetje Nederlands weet.
“Jij nog goed nederlands kunnen praten” zeggen we dan, waarop het uitgezette jongetje antwoordt:
“Ja, en u eerlijk gezegd niet!”
Het CDA en de PvdA hebben dus beiden hun ideologische veren afgeschut. Men kan elkaar dus gemakkelijk herkennen.
Het CDA en de PvdA geven antwoorden op vragen, die niet gesteld worden. De antwoorden zijn vol van landsbelang en eigen belang.
Verkering met elkaar willen, en ondertussen van de daken schreeuwen, dat je nog steeds verliefd bent op je ex.
Hoe bezeerd of boos moet je zijn om dit te doen?
Het antwoord luidt:
“samenleven en eerlijk delen natuurlijk”.
Bos en Balkenende moeten nu op zoek naar de bijpassende vraag.
Kunnen ze die vraag niet vinden, dan op inburgeringcursus.
Of stokslagen natuurlijk, met de billen bloot, op het Binnenhof.
Dames en heren,
Tot de volgende week,
Zelfde tijd, zelfde zender
Ik wens u nog een prettig weekend.
LOK #100 25 januari 2003
© Lourens Portasse
