Socialisme voor de rijken, Kapitalisme voor de armen.

De Rotterdamse havenbaronnen wilden meer dan de Ballentent en met zakenrelaties in Parkheuvel eten.

Er zou en moest een Betuwelijn komen.

Er moest meer vervoerd worden.

Er moest meer verdiend worden.

Een spoor dwars door Nederland.

Geen binnenvaartschepen met containers naar het Duitse achterland. Wat denken ze wel, dachten de plannenmakers, dat Rotterdam aan het water ligt of zoiets.

Betaald door de belastingbetaler, om vervolgens te dienen als winstmaker voor de vervoerders.

Plots geen vrije marktwerking.

De belastingbetaler moet betalen.

De winst gaat naar de vervoersbaronnen.

Subsidie voor de rijken.

De rekening voor het arme volk.

Socialisme voor de rijken.

Kapitalisme voor de armen.

Oh jee, nu blijkt het allemaal veel te duur te worden.

Oh jee, nu blijkt het nooit rendabel te kunnen worden.

De rijken wordt gevraagd om een jaarlijkse bijdrage en plots is de wereld te klein.

Is de Jan met de Pet nou helemaal gek geworden.

Het klootjesvolk zal alles blijven betalen.

Anders duikelen de winstverwachtigen.

Anders kan er niet meer groots en meeslepend ondernemertje worden gespeeld.

Groots en meeslepend ondernemen.

Albert Heijn kan er ook wat van.

Miljoenen Euro’s laten wegglippen.

Beurskoers duikelt.

De banken maken zich al op voor de vette winsten.

Albert Heijn moet meer rente gaan betalen.

Het arme volk betaalt de rekening.

Jan met de pet dacht even dat ie Jan met een aandeeltje kon worden. Via zegelboekjes meeliften met het grote graaien.

Het volk deelt mee in de winst.

De spaarrekening was voor het domme volk, dat zichzelf niks gunde.

Je was een dief van je eigen portemonnee, als je niet belegde.

En nu bestolen.

De rijken iets minder rijk.

Het volk een groot deel van de spaarcentjes kwijt.

Socialisme voor de rijken.

Kapitalisme voor de armen.

Werknemers van Albert Heijn mochten geld lenen van de baas om te beleggen in het bedrijf.

Hebben we het nu eindelijk begrepen.

Niet speculeren met geleend geld.

Geen beleggingshypotheek met geleend geld dus.

Geen aandelen kopen met geleend geld dus.

Niet met vakantie op de pof dus.

Als reactie op het droeve nieuws van de grootgrutter kwamen vele klanten de volgende dag hun zegelboekjes inleveren.

Het zekere voor het onzekere.

Je weet maar nooit.

Deze zegelplakkers werden een beetje uitgelachen.

Geen paniek, werd er gezegd.

De winkels blijven open.

De zegels blijven hun waarde houden.

Hoezo geen paniek.

Hoezo vertrouwen hebben.

Eerst verspillen ze je geld, vervolgens moet je vertrouwen hebben in hun wijsheid.

Die zegelboekjesinleveraars hebben groot gelijk.

Vertrouwen uit het verleden, betekent nog geen vertrouwen in de toekomst.

Vorige week liep mijn zoon met een ballon en een zonneklep.

Had ie gekregen aan de kassa bij Albert Heijn.

Het was een reclame voor een financieel product:

Nieuw:

De AH Kinderspaarrekening.

Je moet maar durven.

LOK #105, 29/2/2003

© Lourens Portasse 2003