Soms is het leven simpel.

11 maart 2003 Lourens Portasse

Soms is het leven simpel.

Koop een Porsche en je weet dat je bekeurd gaat worden voor te hard rijden.

Neem een kind en je weet dat je de komende jaren niet meer kunt uitslapen.

Vlieg met een goedkope luchtvaartmaatschappij en aan het eind van de rit ben je meer geld kwijt dan je dacht te besparen.

Schaf een Koningin aan en er gelden plots andere regels, dan die voor het klootjesvolk.

Soms is het leven simpel.

Een snelle wagen vraagt om meer dan 100 kilometer per uur.

Een kind is meer dan een geboortekaartje versturen.

Een goedkope vlucht is meer marketing dan voordeel.

Een Koningin komt met een hofhouding, neefjes en nichtjes en een onzichtbare macht.

Zo simpel zit het leven soms in elkaar.

De Koning is onschendbaar.

De minister is verantwoordelijk.

Wie snapt het niet.

Het gaat toch precies, zoals we gewild hebben.

De Koningin wordt belaagd door een nichtje.

De minister president, die niet eens tijd meer heeft voor eigen vrouw en dochter, moet deze koninklijke familie ruzie oplossen.

Familie therapeut Balkenende.

Lukt het niet dan treedt hij af.

Stel de koninklijke familie maakt zichzelf belachelijk, stel de koninklijke familie maakt elkaar zwart in het openbaar. Ruzie in het openbaar. Kortom ze maken er een potje van.

Dat is dan hun volste recht.

Want zo hebben we het gewild.

De koning is onschendbaar.

De minister is verantwoordelijk.

En treedt in voorkomende gevallen af.

De Koning blijft zitten.

En het oudste kind van die Koning wordt zelf weer koning.

Zonder democratische controle.

Zonder eigen verantwoordelijkheid.

Maar met onschendbaarheid.

Het is een goede zaak, als iedereen zich van zijn rol bewust is en daar ook naar handelt.

De koning rijdt te hard in zijn Porsche

De minister president betaalt de boete.

Had ie maar niet verantwoordelijk moeten zijn.

Hoe het trouwens zit, als prins Bernhard iemand ander z’n boete betaalt, dan weet ik het ook niet precies meer.

Een constitutionele monarchie is wat we wilden.

Een constitutionele monarchie is wat we kregen.

Onzichtbare macht en invloed.

Verantwoordelijkheid bij een reeks van minister presidenten.

Zo moet het spel gespeeld worden.

De koningin is onschendbaar.

Leve de koningin!

De minister is verantwoordelijk.

Leve de minister president!

Soms is het nichtje van de koningin ook maar een mens.

Leve het nichtje!

Er is ook nog een dreigende oorlog.

Leve de oorlog!

Mijn koninkrijk voor een koperen schroef.

Leve de kruiskop!

Het toppunt van optimisme? :

Geloven dat, Hind Idols nog kan winnen.

Leve Hind!

Kunnen trouwens Bernhard’s gangen nog worden nagegaan?

Leve Bernhard!

Hoe zou het trouwens met de oude koningin gaan?

Leve Juliana!

In familietherapie wordt soms rolwisseling toegepast.

De één speelt de ander, de ander speelt de één.

Om inzicht in de ander zijn motieven en emoties te krijgen.

Bea, jij loopt nu de trap af, draait je om en maakt nog een laatste rot opmerking, een echte steek onder water.

En jij, Margarita, staat boven aan de trap en denkt:

“Ach meisje toch, het is niet makkelijk om mijn nichtje te zijn!”

Het leven is een schouwtoneel.

Een ieder speelt en doet zijn deel.

Maar wie het slimste speelt, die krijgt het meest.

LOK #106, 8/03/2003

© Lourens Portasse