Advocaat moet bh uittrekken bij bezoek aan client

Vrouwelijke advocaten uit Rotterdam die cliënten in de gevangenis willen bezoeken, moeten voor zij worden binnengelaten hun bh uittrekken. Beugel-bh's worden vanwege veiligheidsredenen onder een scan gelegd. Advocaten moeten hun bh uittrekken, deze op een band leggen en aan de andere kant in een hokje weer aantrekken. "Dit alles ten overstaan van publiek, personeelsleden en camera's", zegt de Rotterdamse strafpleiter Inez Weski. De Rotterdamse Orde van Advocaten acht de nieuwe maatregel onacceptabel. Het Hoofd Beveiliging van een gevangenis in Krimpen aan den IJssel zegt dat detectiepoortjes hoger zijn afgesteld en dat hiervan niet wordt afgeweken, meldt het magazine voor juristen Mr. Hierdoor gaan de poorten af door de beugels in bh's. De Rotterdamse Orde wil, als er niets verandert, de zaak voorleggen aan de Commissie Gelijke Behandeling. Theda Boersma, lid van de Raad van Toezicht van Rotterdam, meent dat er met de maatregel onderscheid wordt gemaakt tussen mannen en vrouwen. Bovendien hoeven vrouwelijke medewerkers van gevangenissen hun bh bij binnenkomst niet uit te trekken. De Orde vindt het merkwaardig dat dit onderscheid wordt gemaakt. "Het is onterecht dat gevangenissen het personeel niet aan de ontkledingseis onderwerpt", zo luidt het standpunt. Een woordvoerder van het ministerie van Veiligheid en Justitie laat weten dat iedereen die een gevangenis binnenkomt "piepvrij" moet zijn. "Het metaal dat je bij je draagt moet nu eenmaal worden gescand." Blij dat ik geen peniskoker om heb.

In deze editie van Happy Hour draaien we in het item "Jukebox Giants" iets van Gerry Rafferty en Gary Moore. De reden waarom hoef ik natuurlijk niet te vertellen. Wanneer alles goed gaat, schuift Lourens Portasse aan om zijn visie te geven over de V.S., Nederland, en Krimpen natuurlijk. We bellen iemand op die jarig geweest is (een vrouwspersoon) en we draaien natuurlijk een track van de CD van de Maand: 21 - Adele.

De LOKSCHIJF van deze week is: The Night before - Hooverphonic. Ze heet Noémie Wolfs, is 22 jaar jong, 1 meter 77 groot en heeft donkerbruin haar en groene ogen. Zij en niemand anders is voortaan de frontvrouw van de Belgische popband Hooverphonic. Het kostte brein Alex Callier twee jaar om een vervangster te vinden voor Geike Arnaert.

Alex Callier kreeg meer dan 1.000 kandidaturen binnen van over heel de wereld. Maar zijn nieuwe zangeres vond hij uiteindelijk in Scherpenheuvel-Zichem. Het opmerkelijke? Noémie Wolfs heeft geen muzikale achtergrond, op een groepje in de humaniora na, en zangles heeft ze al helemaal niet gehad. Wat ze wel heeft? Een diploma grafiek, gehaald aan de Gentse kunstacademie. Ze was zelfs niet eens fan van Hooverphonic.

‘Ik kende hun nummers wel, maar ook niet meer dan dat’, lacht ze. Waarom ze dan toch zangeres bij de groep wilde worden? ‘Omdat zingen in mij zit en ik deze enorme kans niet wilde laten liggen. Ik had altijd al de muziek in willen gaan, maar ik was veel te rusteloos voor een conservatoriumopleiding. Een grafische opleiding leek me veel realistischer dan mijn kans te wagen in de muziek. De drempelvrees was te groot.’

Volgens Alex Callier stak Noémie al meteen met kop en schouders boven de andere kandidaten uit. ‘Ik hoorde best wel goede stemmen, maar die waren nooit in staat om Hooverphonic-klassiekers als Eden of Mad about you goed te kunnen interpreteren. En dat kan zij wel, op een manier dat je er kippenvel van krijgt. Tegelijk wilde ik ook iemand die niet op haar mondje gevallen was. Toen Geike nog onze frontvrouw was, moest ik steevast alle interviews doen en dat wil ik niet meer.’

Pitbull zonder trucjes

‘Toen gitarist Raymond Geerts en ik voor de eerste keer beluisterden wat Noémie had ingestuurd, dachten we dat ze ons wilde foppen. Zo perfect klonk die opname. We dachten dat ze een opname van iemand anders van iTunes geplukt had. We hebben meteen de technicus gebeld met wie ze de nummers had opgenomen en die verzekerde ons dat er geen studiotrucjes aan te pas waren gekomen.’

Toch was Alex Callier, de eeuwige perfectionist, nog niet helemaal overtuigd. En dus organiseerde hij op de jaarlijkse Muzikantendag in Brussel opnieuw een grote auditie. ‘En wie daagde daar tot onze verbazing ook op? Noémie. Toen waren we helemaal overtuigd: het getuigde van een stevige pitbullmentaliteit. En ook daar was zij de kandidate die alle andere overklaste. Iedereen stond aan de grond genageld. Het toonde ons, met alle persaandacht voor die auditie, ook dat ze stressbestendig was.’

En nog liet Callier haar een tijdje in het onzekere. Het maakte dat Noémie, toen ze uiteindelijk de telefoon kreeg met het goede nieuws, eerst en vooral een flinke verwensing voor hem had. ‘Eikel! heb ik hem toegeroepen’, lacht ze. ‘Ze hebben me verschrikkelijk lang in het ongewisse gelaten. Het was vermoeiend om te wachten op dat verlossende antwoord. Vooral omdat ik toen al besefte dat ik geproefd had van een wereld waaruit ik niet meer weg wilde.’

Noémie Wolfs is 22, Alex Callier is er 38. Gaapt daar geen gevaarlijke leeftijdskloof? ‘Het voelt absoluut niet alsof ik met twee oude mannen op stap ben. Ook mijn ouders maken er geen probleem van, hoor.’ En heeft Alex haar misschien ook nog een soort cultuurexamen laten afleggen, om te checken of ze wel interessant genoeg was om die lange avonden op tour mee door te brengen? ‘Dat was niet nodig. Ze heeft een kunstopleiding gehad. Noémie weet meer van kunst dan Raymond en ik samen.’

‘Ik ben enorm blij dat we Noémie gevonden hebben’, besluit Callier. ‘Ze is feller én mondiger dan Geike. Qua stem en karakter zal ze er staan op het podium. Met Geike had Hooverphonic vroeger wel eens een probleem met grote zalen. Met Noémie vormen die grote zalen geen enkel probleem meer. Ze is een échte frontvrouw, zelfs al is ze geen blondine.’

Veel luisterplezier!