Emily mag niet mee op vlucht: Of je trekt meer kleren aan

"Of je trekt nu meer kleren aan, of je gaat het vliegtuig uit." Dat is wat de 21-jarige Emily O'Connor te horen kreeg toen ze het vliegtuig in wilde stappen. Volgens het personeel van Thomas Cook was haar topje 'ongepast', maar dat pikte Emily niet.

Emily was luchtig gekleed toen ze van het Engelse Birmingham naar het Canarische eiland Tenerife wilde vliegen. Ze droeg een oranje broek, die hoog in haar taille zat, en een zwart kort topje. Ze passeerde zonder problemen de douane en liep met haar koffer naar het vliegveld. Ze begroette het cabinepersoneel, liep naar haar plek, en toen ging het mis.
"Ik had net een paar stappen in het vliegtuig gezet toen het personeel me aansprak", vertelt de Engelse tegen de krant The Independent. Met vier man stonden ze om haar heen. "Ze zeiden: 'Neem me niet kwalijk, maar u bent niet op de juiste manier gekleed, u voldoet niet aan onze kledingcode." Emily kreeg een boekje in haar hand gedrukt waarin op pagina 113 stond: 'Klanten die ongeschikte kledij dragen - inclusief kleren met aanstootgevende uitspraken of afbeeldingen - mogen niet meereizen, tenzij de kleding wordt vervangen.' Ze snapte er niets van, ze droeg dat topje dat afkomstig is van de Zara zo vaak. Ze vroeg aan medepassagiers: 'Sorry, maar beledig ik iemand? Als dat zo is, trek ik met alle plezier meer kleren aan.' Niemand reageerde.
Op dat moment greep het personeel in, Emily moest het vliegtuig uit. "Oke, waar is je koffer?", vroeg een cabinemedewerker. Vervolgens werd door de luidsprekers in het vliegtuig verkondigd dat iemand wordt verwijderd als de kleding als 'ongepast' wordt beschouwd. Emily voelde zich aangevallen, raakte overstuur en begon te trillen. "Er was een man aan boord met een korte broek en een tanktop. Bij hem zag je nog veel meer dan bij mij."
Uiteindelijk trok Emily een vest aan en mocht ze mee op de vlucht. Op de terugvlucht, een week later, droeg ze expres dezelfde outfit. Toen vond niemand het erg. "Het voelde echt seksistisch." Nadat Emily over het incident had getwitterd, kreeg ze enorm veel bijval. Later reageerde een woordvoerder van Thomas Cook. "Het spijt ons dat we haar boos hebben gemaakt. Het is duidelijk dat we dit beter hadden kunnen aanpakken. Onze bemanning heeft de moeilijke taak om telkens te oordelen of iets door de beugel kan of niet. Daarbij slaan ze soms de plank mis." Zoals bij de zaak Emily.

In deze laatste live-uitzending van Happy Hour op zaterdag gaan we, behalve de nr.1 en de LOKSCHIJF, allemaal verzoekjes draaien. En wel uit de Nationale Hitparade van 17 maart 1979. Dat houdt in dat o.a. Abba, Gruppo Sportivo, Grand Funk Railroad en Bob Marley de revue zullen passeren. Dus, luister op deze druilerige dag naar Happy Hour! En niet vergeten: vanaf 20 maart elke woensdag van 17-18 uur is er een HAPPY HOUR! Yeah!

De LOKSCHIJF is: Arcade - Duncan Laurence. Duncan Laurence, artiestennaam van Duncan de Moor (Spijkenisse, 11 april 1994), is een Nederlands singer-songwriter. Hij kreeg bekendheid door zijn deelname aan het vijfde seizoen van het televisieprogramma "The Voice of Holland", waar hij de halve finale bereikte. Nu het lied bekend is, volgen de vervolgvragen: hoe houdt Laurence' stem het onder grote druk? Hoe ziet zijn podiumact eruit? En wat doet de concurrentie? Wel is één ding nu al zeker: met de fraai gestileerde ballade "Arcade" levert Nederland dit jaar kwaliteit. Een traditionele Songfestival-oorwurm is de song allerminst. Dat kan een handicap zijn op het podium waar de eerste indruk vaak het verschil bepaalt tussen top of flop. Maar onder gunstige omstandigheden kan juist een lied dat enig nog te ontvouwen mysterie herbergt, verrassen.
Daarvoor geldt één voorwaarde: het onderliggende fundament moet deugen. Dat is bij "Arcade" het geval: het lied is vakkundig gecomponeerd, heeft inhoud en nestelt zich juist door zijn onalledaagse opbouw met elke draaibeurt dieper in je hoofd. Dankzij de hedendaagse productie (vingerknipjes, ijle synths en een catchy ooh-ooh-ooh-koor in de achtergrond) is "Arcade" een lied zoals er deze dagen meer hoog in de internationale hitlijsten staan, maar tegelijkertijd ook een tikje tandeloos. Groot pluspunt is daarentegen Laurence' intrigerende stemgeluid dat in de hoge partijen doet denken aan dat van internationale popster Sam Smith.
Aan kansberekening doen is in Eurovisie-land uiterst risicovol, maar het moet wel gek lopen als deze song de eindstrijd in mei niet haalt. Zeker in een deelnemersveld dat op het eerste oog veel theatrale uitwassen kent, kan Laurence opvallen en eenmaal in de finale verder omhoog kijken. Naar plek 1? Daarvoor mist "Arcade" vermoedelijk net die ene geniale vondst, maar Nederland gaat met Duncan Laurence zonder meer een mooie Songfestival-editie tegemoet. Kortom, LOKSCHIJF!!!

Veel luisterplezier!