Het is gewoon de kift!

Je mag toch hopen, dat we allemaal een wat duister verleden hebben.

Liever geleefd en met de foute partner in het vooronder, dan alleen maar sterke verhalen achteraf.

Het is gewoon de kift.

We kunnen het niet hebben, dat de prins een meid van de wereld heeft gekozen.

We zijn jaloers op een jonge vrouw, die rondgekeken, gekeurd en gekozen heeft.

Plots hebben we een mening.

Plots vellen we een oordeel.

Plots beseffen we, dat ons eigen leven van saaiheid aan elkaar hangt.

Dus wij gaan dit weekend ons eigen verhaal vertellen.

Een beetje opscheppen, een beetje aandikken, maar in de kern toch de waarheid.

Vertellen over onze mislukte relaties. Over de verkeerde keuzen. Over onze brutale veroveringen, die de volgende ochtend het aanzien niet waard waren.

Dit weekend een lekker wijntje en een nootje.

En eindelijk die bekentenis, eindelijk die waarheid.

Misschien zijn er zelfs in dat laatje nog bewijzen van dat wilde, foute verleden.

Die ene foto bijvoorbeeld.

Goh, wat ben je daar nog jong.

En moet je dat haar zien.

En dan die andere foto.

Dat is toch jouw type helemaal niet.

Waar is die foto trouwens genomen?

Oh, dus je bent daar toch wel eens geweest.

Hoelang heeft die relatie trouwens geduurd?

Waarom heb je me dat nooit verteld?

Hoe bedoel je, dat was voor mijn tijd?

Hoe heb je dat kunnen doen?

En wie wisten daar toen van?

Nou, vertel nu maar alles.

Hoezo, dat alles heeft jou gemaakt tot degene, waarop ik verliefd ben geworden?

Gauw naar de speelgoedwinkel.

Een pistool en een holster.

Een roeiboot huren.

Een koffertje met geld.

Een buurman mee als body guard.

En dan samen onder een zeildoek, dicht tegen elkaar.

Ik wens u nog een spannend weekend.

© Lourens Portasse

LOK #126, 4 oktober 2003