Mensenhaaien worden rustig van AC/DC

Goed nieuws. Een Australische wetenschapper heeft naar eigen zeggen ontdekt dat witte haaien, ook wel bekend als mensenhaaien omdat zij onze soort wel eens verorberen als maaltijd, rustiger en minder agressief worden als zij naar AC/DC luisteren. Dit beweert Matt Waller die onderzoekt hoe het gedrag van haaien wordt beïnvloed door muziek. Wat blijkt, de gigantische roofvissen reageren een stuk kalmer als er in hun omgeving nummers opstaan van rockband AC/DC. Met name 'You Shook Me All Night Long' zou de haaien zachtaardiger maken. "Ik praatte met een duiker uit Guadeloupe en [hij vertelde] dat duikers muziek spelen in het water en dat er nummers zijn die het gedrag van haaien veranderen", vertelt de wetenschapper. "Ik ben vervolgens door mijn albumcollectie gegaan en AC/DC was erg succesvol. Hun gedrag werd onderzoekender en veel minder agressief. Een paar keer wreven ze met hun hoofden langs de speaker [in het water] wat heel bizar was." Witte haaien hebben overigens geen oren, maar reageren op frequenties en vibraties, legt Waller uit. Kennelijk kunnen de beestjes de vibe van AC/DC zeer waarderen. "Ik denk dat als er iets is dat [haaien] aantrekt er natuurlijk ook iets is dat ze afschrikt. Misschien wel Justin Bieber, wie weet." Mooi! Een ideaal moment om AC/DC te draaien bij "Doe je Haar met een Gitaar".

Vanzelfsprekend wordt er in deze aflevering van "Happy Hour" veel meer goede muziek gedraaid. Oh ja, jarigen worden gebeld en er is een heuglijk feit in de Mega Top 100!

De CD vam de maand is: Rockin' at the Ryman - Foreigner. Succesvolle AOR-formatie die voorjaar '76 te New York wordt opgericht door de Britten Mick Jones (gitaar, ex-Spooky Tooth) en Ian McDonald (gitaar/toetsen, ex-King Crimson), wanneer deze elkaar in de studio ontmoeten tijdens de opnamen van het solo-album van ex Stories-zanger Ian Lloyd. Ze trekken ex Black Sheep-zanger Lou Gramm(atico), ex Ian Hunter-drummer Dennis Elliott, toetsenman Al Greenwood en bassist Ed Gagliardi aan, zodat de band uit drie Engelsen en drie Amerikanen bestaat. Foreigner is een zeer sterk debuut, voornamelijk geschreven door het duo Gramm/Jones. De muziek is tamelijk heavy met symfonische invloeden; de meerstemmige zangpartijen en de gedreven Paul Rodgers-achtige leadzang maken het geheel echter zeer toegankelijk. Foreigner plus de single Feels Like The First Time staan dan ook geruime tijd hoog in de Amerikaanse hitlijsten. Daarna weet Foreigner nog twee enorme hits te scoren met de nummers Cold As Ice (ook in Nederland) en Long Long Way From Home, waarmee de status van supergroep definitief gevestigd is. Zomer '78 verschijnt de langverwachte opvolger Double Vision en hoewel de verrassing er misschien een beetje af is en het materiaal over het algemeen wat minder sterk blijkt, verkoopt het album nog meer dan de vijf miljoen van het debuut: ruim zeven miljoen exemplaren. Het nummer Hot Blooded en de titeltrack worden gigantische hits, maar in Nederland blijft Foreigner vooralsnog een eendagsvlieg. In april '79 wordt Ed Gagliardi vervangen door de Engelse bassist Rick Wills (ex-Roxy Music), zodat de balans dan naar de Engelse kant doorslaat. Op Head Games blijkt men gekozen te hebben voor Jones' straighte rock-benadering, hetgeen de verkoop in de Verenigde Staten relatief negatief beïnvloedt (driemaal platina), maar met Love On The Telephone wel voor Foreigners tweede Nederlandse hitje zorgt. Na deze overigens uitstekende plaat worden Ian McDonald en Al Greenwood ontslagen en begint Foreigner aan de opnamen van 4, waarop de groep een duidelijk meer door Gramm voorgestane, popgeoriënteerde koers is gaan volgen. De Amerikaanse verkoopcurve schiet meteen weer omhoog (vijfmaal platina), maar met Agent Provocateur opteert men uiteindelijk toch voor een artistiek evenwicht. Want zowel Foreigners op Led Zeppelin en Free-leest gestoelde rockzijde als de voornamelijk op synthesizers drijvende ballad- kant wordt tot op de bodem uitgediept. De hierbij in aanleg aanwezige tweeslachtigheid wordt volledig gecompenseerd door de kwaliteit van het gebodene. Het levert bovendien het grootste succes op uit Foreigners hele carrière, door middel van het wonderschone I Want To Know What Love Is, waarmee de band eindelijk ook in Nederland definitief doorbreekt. Gagliardi en Greenwood brengen het er minder glorieus van af. Hun groep S.P.Y.S, die de vroegere symfonische elementen van Foreigner verder uitdiept, wordt na twee interessante pogingen opgeheven wegens gebrek aan succes, waarna Greenwood een samenwerkingsverband aangaat met de voormalige Rainbow-zanger Joe Lynn Turner. Lou Gramm vergaat het beter met zijn eerste soloplaat Ready Or Not. Een familie-onderonsje, waarop de verlegen Lou wordt bijgestaan door o.m. Ben, Richard en Ben Grammatico, resp. zijn broers en zijn vader. Voor spectaculaire gitaristische hoogtepunten op de elpee, die vanzelfsprekend een sterke mainstream-popkoers bewandelt, zorgt Nils Lofgren, met wie Gramm ook een aantal promotie-optredens verzorgt. Een deel van de spanningen tussen Gramm en Jones lijkt met Gramms soloplaat te zijn weggewerkt, want op Inside Information zingt de vocalist beter dan ooit. Hoewel de plaat wederom twee bescheiden hitjes oplevert, heeft de spreiding der concentratie wel een minder afgewogen totaalprodukt tot gevolg. In navolging van Gramm besluit Mick Jones in '89 ook op de solotoer te gaan. Dus nu in 2011 brengt de band de nieuwe dvd en cd "Rockin' at the Ryman " uit. Lekker!!!!

De LOKSCHIJF van deze week is: Alpe d"Huzes - Maarten Peters & Margriet Eshuijs. Nout Wellink, president van De Nederlandsche Bank en lid van het comité van aanbeveling van Stichting Alpe d’HuZes, overhandigde op maandag 12 oktober in de aula van het hoofdkantoor van de Rabobank in Utrecht op ludieke wijze de cheque met hierop het het bedrag van 5.864.762,42 Euro aan Ton Hanselaar, algemeen directeur KWF Kankerbestrijding. Alpe d’HuZes is hiermee voor de derde keer op rij de grootste particuliere inzamelingsactie ooit voor KWF Kankerbestrijding: de teller stond in juni al op meer dan 5 miljoen euro. Ondanks de crisis heeft Alpe d’HuZes dus bijna twee keer zo veel geld opgehaald als vorig jaar!
Sprekers tijdens de officiële geldoverhandiging waren professor Irma Verdonck, kersverse hoogleraar van de nieuwe leerstoel ‘Leven met Kanker’ aan de Amsterdamse VU, Peter Kapitein, ambassadeur Stichting Alpe d’HuZes, en Coen van Veenendaal, voorzitter Stichting Alpe d’HuZes en Erica Terpstra, voorzitter van NOC*NSF en van het comité van aanbeveling. Zij overhandigde het eerste exemplaar van het boek ‘ Opgeven is geen optie’ over Alpe d’HuZes 2009.
Onder de prominente aanwezigen op 12 oktober waren ook Margriet Eshuijs en Maarten Peters, die het lied voor Alpe d’HuZes dat zij dit jaar maakten weer ten gehore brachten, ook is er een optreden van de band Don’t Shoot. Tevens waren ook de 150 individuele renners en 150 estafetteteams, die afgelopen 4 juni ieder minstens zes keer de berg op en neer zijn gefietst voor het goede doel, aanwezig net als verschillende (ex-) die aan de actie hebben deelgenomen.

Alpe d’HuZes 2010

Volgend jaar stijgt Alpe d’Huzes verder, naar nog grotere hoogten. Op 3 juni 2010 gaan 2010 deelnemers van start bij de vijfde editie van het evenement. De inschrijving hiervoor start ook op 12 oktober. Ook breidt Alpe d’HuZes uit naar een internationaal evenement onder de noemer Inspire2Live. Dit jaar vond op 09-09-09 al de eerste Belgische zusteractie plaats op de Mont Ventoux. Onder het motto ‘Opgeven is geen optie!’ beklommen toen 77 Belgische enthousiastelingen de Mont Ventoux voor het goede doel, waarmee zij zo’n 70.000 Euro ophaalden voor de Vlaamse Liga tegen Kanker. Het was hiermee meteen de één na grootste inzamelingsactie voor de Vlaamse Kankerbestrijding dit jaar. Kortomn logische, een meer dan logische LOKSCHIJF!!!!!

Veel luisterplezier!