Pub moet twee bijzondere gasten bannen: “ze halen met hun lange nek de toast uit je broodrooster”

Het Australische Yaraka, een dorpje middenin de outback, telt slechts twaalf inwoners. Toch heeft de enige lokale pub ook last van vervelende klanten, al is het niet het soort wat je zou verwachten.

De enige pub in het afgelegen Yaraka ondervindt al een hele week last van zich misdragend cliënteel. Kevin en Carol, twee reguliere cafégangers, stinken en maken vlekken op de vloer. Het werd zo erg dat eigenaar Chris Gimblett besloot de twee voorgoed te bannen uit het etablissement.

Anders dan heel wat typisch vervelende tooghangers moet Gimblett de twee echter niet de autosleutels afnemen of wakker maken uit een dronkenmansroes op de toog. Kevin en Carol zijn namelijk twee emoes. Waar het duo vroeger lokale inwoners en toeristen entertainde met hun grappen en grollen, stel je voor: een emoe komt je eitje van je barbecueplaat stelen, heeft het Yaraka Hotel nu genoeg van de twee struisvogelachtigen.

Vorige week ontdekten de emoes namelijk dat ze de trapjes om het café te betreden op konden klimmen. Sinds ze dat trucje onder de knie hebben, staat Carol geregeld achter de bar en bedient Kevin de tafels – inclusief het verorberen van etensresten. Dat is echter niet naar de zin van cafébazin Gimblett, die vooral genoeg heeft van de uitwerpselen van de beesten.

Als oplossing heeft Gimblett een touw aan de bovenkant van de trap gehangen – waar de emoes zich voorlopig nog geen weg mee weten. Een bordje aan het touw laat de emoes weten dat ze niet meer welkom zijn in de pub vanwege hun slecht gedrag, en adviseert de andere klanten om het touw weer op z’n plek te hangen na binnenkomst. Het is echter niet zeker of de emoes kunnen lezen, lacht Gimblett.

“Als emoes schrikken, lopen ze vooruit, maar blijven ze intussen achterom kijken. Zo zien ze niet waar ze heen gaan en dit is hoe chaos kan ontstaan”, zegt Gimblett aan persbureau AP. “Ze botsen tegen alles aan.”

De bewoners van het naburige trailerpark hebben ook al uitvoerig kennisgemaakt met Kevin en Carol. “Het zijn echte vreetmachines”, zegt Gimblett. “Ze steken hun kop door de deur en halen met hun lange nest je toast uit de broodrooster. Wanneer je een tas koffie laat staan, drinken ze de hele tas leeg zonder te morsen.”

Kevin en Carol zijn de enige emoes in Yakara. In 2018 redde een inwoner acht emoe-eieren van een verlaten nest en broeide hij ze uit met behulp van een elektrisch deken. Zes emoes verlieten de regio op zoek naar een levenspartner, behalve Kevin en Carol, die nu echter ook op zoek zullen moeten naar een andere bar. Ahhh, zielig toch, hihi.

In deze Happy Hour gaan we natuurlijk mensen bellen die jarig geweest zijn of iets hebben meegemaakt. De Cover-Original is deze keer het nummer "Sign o'the Times" . Na dit item hebben we contact met Ellen Bommeljé voor haar onderdeel "Blij met de Bieb aan den IJssel". Dit keer zal het gaan over de schrijver Stefan Hertmans met zijn boek "Oorlog en terpentijn" . Stefan Hertmans (Gent, België, 31 maart 1951) is een Belgisch schrijver, dichter en essayist. In 1995 ontving hij de Driejaarlijkse Prijs van de Vlaamse Gemeenschap voor de dichtbundel "Muziek voor de overtocht "(1995). Voor "Bezoekingen" kreeg hij de Prijs van de Vlaamse Gemeenschap (1995) en de Paul Snoekprijs (1996). Zijn poëziebundels werden tweemaal genomineerd voor de VSB-poëzieprijs, "Muziek voor de overtocht" (1995) en "Goya als hond" (2000). Voor de laatstgenoemde bundel ontving hij de Maurice Gilliamsprijs.

In 2016 was hij de auteur van het Poëziegeschenk "Neem en lees" en verscheen een eigen bloemlezing uit zijn gedichten over de liefde "Een beeld van jou". Tot Hertmans' meest succesvolle prozaboeken behoren de roman "Naar Merelbeke" (1994, nominatie Libris Literatuur Prijs) en de reisverhalenbundel "Steden" (1998, nominatie Generale Bankprijs). De roman "Gestolde wolken" uit 1988 werd bekroond met de Multatuliprijs en de roman in verhalen "Als op de eerste dag" met de F. Bordewijk-prijs. Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de dichtbundel "Kaneelvingers" (2005), zijn verzamelde gedichten onder de titel "Muziek voor de overtocht". "Gedichten 1975-2005" (2006), en de essaybundel "Het zwijgen van de tragedie" (2007) en de roman "Het verborgen weefsel" (2008). In augustus 2013 verscheen zijn veelgeprezen roman "Oorlog en terpentijn". Voor deze roman werd hij bekroond met de AKO Literatuurprijs, de Vlaamse Cultuurprijs voor de Letteren, de Prijs Lezersjury Gouden Boekenuil, De Inktaap 2016 en genomineerd voor de Man Booker International Prize 2017. Er werden meer dan 250.000 exemplaren van verkocht en het boek verschijnt inmiddels in vierentwintig talen. Zijn meest recente en alom geprezen roman "De bekeerlinge" verscheen in 2016.

In september 2017 publiceerde Hertmans een uiterst actuele, beklemmende en poëtische tekst over de zus van een zelfmoordterrorist Antigone in Molenbeek. In 2018 werd de hele tekst in een reeks opvoeringen in het theater gebracht. In september 2020 verschijnt "De opgang", een meesterlijk beschreven opzienbarend oorlogsverhaal en een wrang huwelijksdrama.

Vanzelfsprekend is er ook de bekendmaking van de nieuwe LOKSCHIJF en de Tip van Erik .

Veel luisterplezier!