Onze wereld heeft u nodig.
19 april 2003 Lourens Portasse
Onze wereld heeft u nodig.
De Irakese minister van informatie is in korte tijd beroemd geworden. Terwijl de bommen om zijn oren vlogen, hield hij vol, dat die Amerikaanse schurken in geen velden of wegen te bekennen waren, Bagdad nog steeds onder controle was en spoedig de Engelsen en Amerikanen de laatste slag zou worden toegebracht.
Weggevaagd door het glorieuze Irakese leger.
De paus, hoofd van de katholieke kerk, ooit gekozen door zijn collega bisschoppen om het Roomse Rijk te besturen en te verkondigen wat des geloofs is.
De paus heeft kortgeleden, op Witte Donderdag, zijn veertiende encycliek Ecclesia de Eucharistia (De kerk leeft van de eucharistie) gepubliceerd.
De kerkleider wijst rooms-katholieken daarin op het verbod om deel te nemen aan een protestantse avondmaalviering.
Ook herinnert hij hen aan de plicht om elke zondag de eucharistie te vieren. Dit sacrament in de Rooms-katholieke kerk is bedoeld, als een voortzetting van het laatste avondmaal van Jezus Christus. Ze gaat daarbij uit van de werkelijke tegenwoordigheid van Jezus onder de gedaanten van brood en wijn.
De paus betreurt ook dat in de intercommunie het sacrament alleen nog als een broederlijk “breken en delen” wordt gevierd.
En dan ook nog te vaak zonder priester.
Wat zou de paus trouwens erger vinden?
Dat samen met die protestanten of dat zonder die priester?
En zou een gehuwde priester te verkiezen zijn, zolang het maar zonder die protestanten gebeurt?
Deze hele kwestie is sinds 1998 weer actueel.
De oecumenische huwelijksdienst van prins Maurits en prinses Marilene leidde toen tot commotie, omdat de hervormde prinses Juliana, prins Bernhard en prinses Margriet in weerwil van de rooms katholieke kerkregels ter communie gingen.
Eigenlijk geeft de paus dus prinses Juliana nog even onder uit de zak. Misschien onbedoeld, maar toch…
Het geloven in een goede God is blijkbaar niet genoeg.
Het geloven in zijn zoon is blijkbaar niet genoeg.
Het samen bidden voor een betere wereld is blijkbaar niet genoeg.
Na elke kruisiging volgt de wederopstanding.
Een door God gegeven waarheid voor hen die willen geloven.
Na elke oorlog volgt de wederopbouw.
Aan welke kant God tijdens die oorlog ook stond.
Na elke vermaning van de paus volgt geen wederhoor.
Want de paus is slechts de Plaatsvervanger.
Die Irakese minister van informatie en die paus in Rome geloven heilig in hun zaak.
Toch kost het moeite ze serieus te nemen.
Ze ontkennen de werkelijkheid.
Ze willen geen deel zijn van de oplossing.
Terwijl de wereld in brand staat, van Zuid Amerika tot in het verre Oosten, bekommeren deze twee zich slechts om hun eigen gelijk.
Veroordelen, valse informatie geven, mensen uit elkaar drijven, ééndimensionale waarheden.
De vorm lijkt belangrijker te zijn, dan de inhoud.
Het eigen gelijk lijkt belangrijker te zijn, dan de gezamenlijke weg.
De eigen strengheid lijkt belangrijker te zijn, dan het verdriet van de wereld.
Droog uw tranen wereldburgers en ga door met samenwerken.
Onze wereld heeft u nodig.
Dringend nodig.
Tot slot nog even het volgende:
Wie geen standbeelden van zichzelf opricht, loopt ook niet het risico, dat ze worden neergehaald.
© Lourens Portasse
LOK #111, 19 april 2003
