Europa is de baas over ons.

Steeds meer wetten worden in Brussel gemaakt.

Het Nederlandse parlement kan daar weinig of niets aan veranderen. Als Europa heeft gesproken, heeft babbelen in de Tweede Kamer nog weinig zin.

Weinig politici zijn in staat om onze belangen in het huidige en toekomstige Europa te behartigen.

Menig Oostblokland gaat er binnenkort bijhoren.

Heeft u de uitgebreide discussies in het parlement hierover al gehoord?

Heeft u al wijze woorden van de regering gehoord over het steeds groter wordende Europa?

Het zal wel niet passen bij het Oranjegevoel van Balkenende.

Europa gaat haar rijkdom delen met steeds meer volken.

Eerst onderling één munt.

Van vorm naar inhoud mag je hopen.

Europa gaat haar geschiedenis delen met steeds meer volken.

Vrij verkeer van mensen en goederen.

Toegang tot één, steeds groter wordende markt.

Toegang tot een beter leven voor de kinderen van die nieuwe Europese landen.

Een Europees handelsblok.

Een Aziatisch handelsblok.

Een Amerikaans handelsblok.

Onderling de rijkdom verdelen.

Onderling steeds rijker worden.

Onderling de grenzen steeds meer sluiten.

Want alleen onze kinderen hebben recht op een gezond leven.

Al die ondervoede, rechteloze kinderen in de rest van de wereld, ach, die halen de vijf jaar toch niet.

Overleven ze toch, dan kunnen ze mooi onze nieuwe zomermode naaien of proberen vluchteling te worden.

Maar asjeblieft niet in Nederland. We zijn net een heleboel asielzoekerscentra aan het sluiten. Zoals ook in Krimpen trouwens.

De boeren in de rest van de wereld krijgen uiteraard geen vrije toegang tot onze markten.

Zeker willen concurreren met onze boeren!

Komt niks van in!

Liever een zwartje uit Afrika adopteren, ze kunnen der toch niet goed voor zorgen, dan de ouders van dat zwarte kind de kans te geven een eerlijke boterham te verdienen op de wereldmarkt.

Hadden die arme landen maar in Europa moeten liggen hè .

Dan…..hadden ze zich bij ons kunnen aansluiten.

Vrouwen in al die arme landen moeten gewoon geen kinderen meer krijgen, dan hoeven wij ons niet meer zo schuldig te voelen.

En trouwens, zonder die arme, hongerige kindertjes zou Unicef, het kinderfonds van de Verenigde Naties, geen bestaansrecht hebben en dat zou dan weer zielig zijn voor Paul van Vliet.

© Lourens Portasse

LOK #121, 21 juni 2003