The Kentucky Colonels at the “ELOKay Ranch”

28 juni 2003 Jan Evenhuis El-O-Kay Ranch

The Kentucky Colonels at the “EL-O-Kay Ranch”

kentucky colonels apalachian swing

In de LOK-kabel krant stond het reeds aangekondigd vanavond een verjaardagsfeestje op de “Ranch” met de “ The Kentucky Colonels ”. Unieke opnames van de Kentucky Colonels gemaakt in januari 1971 tijdens een bijeenkomst van de groep met een aantal vrienden in het huis van Clarence White.

Maar eerst beginnen we met een stel andere broers, Eric en Leigh Gibson, “The Gibson Brothers” met een tweetal tracks van hun nieuwe CD “Bona Fide”. “ The Open Road “ en de mooie bluegrass gospel “ The lighthouse ”.

De groep bestaat uit Eric Gibson op banjo & gitaar, z’n broer Leigh Gibson op gitaar en allebei met zang, Pa Mike Barber op gitaar & staande bas, Lukka Bulla op viool, waarbij op dit album nog assistentie wordt verleend door Jeff Taylor op accordion en Tom T. Hall. Een schitterende bluegrass album, zeer de moeite waard. Neem eens een kijkje op hun website voor meer informatie.

the gibson brothers

The Gibson Brothers

“ To the home above “ een bluegrass gospel en het vrolijke “Live and let live” en “Hot corn, cold” door “The Kentucky Colonels “ tijdens een feestje van de Kentucky Colonels en vrienden in het huis van Clarence White op 12 januari 1971 in Los Angeles Ca. Niet in de winkel te koop, maar wel hier te horen “at the “EL-O-Kay Ranch”.

Clarence White een van de beste bluegrass-gitaristen, die we ooit hebben gekend, Roland White z’n broer, inmiddels 65 op de mandoline en Roger Bush op de staande bas, Billy Ray Lathum op de banjo, Leroy (Mack) McNees op de dobro en als gast aanwezig ook op deze track Byron Berline op de viool, de grote man achter de bluegrassgroep “ Country Gazette ”.

Het verhaal begint begin jaren 50 bij de broertjes White, toen bestaande uit Roland, Eric en Clarence White, die samen de bluegrass groep met de illustere naam “ The three little country boys” vormden. Ze waren so wie so al klein van stuk. Later veranderden ze de naam in “The White Brothers”, dat was in de periode dat hun vader “Eric” zo nu en dan ook meespeelde op de “harmonica”. Roland en Clarence vormden rond 1955 de “Kentucky Colonels”, die het zo’n tien jaar met elkaar volhielden. Clarence werd daarna een sessie-musicus en vormde ook nog twee groepen w.o. Cajun Gib en Gene & Nashville West, maar in 1968 ging hij bij een andere wel zeer bekende groep “The Byrds”.

Billy Ray Latham vertrok met z’n naar Country Gazette en later de Dillards.

Roger Bush verliet een poosje de muziek en ging werken als monteur bij een bedrijf, maar in 1971 ging hij weer met z’n muziek verder bij Country Gazette.

Toen de “Byrds” in maart 1973 in rook waren opgegaan, startte Clarence weer met de “ New Kentucky Colonels” samen met z’n broers en Herb Pedersen op banjo.

Na grote successen in Europa hoopten ze begin1974 terug te komen, maar op 15 juli 1973 sloeg het noodlot toe. Na een optreden in Palmdale werden Clarence en Roland tijdens het inladen van hun auto overreden door een dronken automobilist.Clarence was op slag dood., Roland zwaar gewond.

leroy mack

In 1996 komt LeRoy Mack McNees nog erens terug met een mooi album, waarvan we de track “If you’re ever gonna love me” horen, geschreven door Burkett “Josh” Graves en LeRoy McNees beter bekend als LeRoy Mack

Deze track staat op de CD “LeRoy Mack & friends of the Kentucky Colonels” , die in 1996 is uitgebracht door “Rebel Records” onder nr REB-CD-1729.

“LeRoy” maakte in de jaren ‘70 deel uit van de “Kentucky Colonels” en hij wilde graag nog eens met die “oude” garde herinneringen aan vroeger ophalen. Wie doen er allemaal mee? Natuurlijk“Roland White” met zang en op mandoline, die samen met z’n broers “Clarence” en “Eric” destijds de basis van de Kentucky Colonels vormden., Billy Ray Lathum met zang en op banjo, Byron Berline op viool en vaak als gastspeler aanwezig en natuurlijk Leroy Mack met zang en op de dobro.

En wie waren de vrienden? “Josh Graves”, die al meer dan 50 jaar het unieke geluid van de dobro in de country en bluegrassmuziek promoot. In 1942 begon hij zijn muziekcarriere bij de “Pierce Brothers” speelde samen met Mac Wiseman, terwijl hij midden jaren 50 deel ging uitmaken van de “Foggy Mountain Boys” van Lester Flatt en Earl Scruggs. Nog steeds zo nu en dan actief als gastspeler. Roland White maakte in 1996 deel uit van “The Nashville Bluegrass Band” en had natuurlijk zijn collega’s, zoals Stuart Duncan met viool, Alan O’Bryant op banjo, Pat Enright op gitaar en Gene Libbea op bas ook meegenomen naar deze “happening”.

Mooie herinneringen over die tijd op de CD “LeRoy Mack & friends of the Kentucky Colonels

Vervolgens de countrygospel : Little bitty sin” door Bill Townsend afkomstig uit Millington Tennesee.

Deze track staat op de verzamel CD Emunah Matthew 21:22 uitgebracht door Glory Train Records. En dat betekent dus een Independent label, die voor de verspreiding van deze muziek zorgt. Jawel, jawel, van Anna & Robert Shields uit Livingston Tennessee.

highwayman2

Ook nog stijlvolle country muzie door een viertal zeer bekende countrysterren.

“ Two stories wide “ een song geschreven door Willie Nelson hier door de “ Highwayman “ een illustere groep countrymusici bestaande uit Johnny Cash, Willie Nelson, Waylon Jennings en Christ Kristofferson, die in 1985 bij elkaar kwamen nu eens onder de gezamelijke naam “The Highwaymen “.

Zij hadden incidenteel al wel eens vaker met elkaar gespeeld, maar nu werd er een echt project van gemaakt.

Later werd dat voorbeeld nog eens gevolgd door de vorming van de groep “The Travelling Wilburries “met o.a. Jeff Lynn van ELO, Bob Dylan, Tom Petty, Roy Orbison en nog weer later door “The Notting Hillbillies “met oa. Mark Knopfler.

De eerste single “ Highwayman “ van dit country viertal werd een groot succes en bereikte de 1ste plaats van de country TOP-10. Op het eerste album staat ook een song van Guy Clark : Desperadoes waiting for a train, die ook in de country TOP-20 terecht kwam.

In ieder geval was dat een reden om in 1990 nog eens bij elkaar te komen met een aantal songs, waaronder deze “Two stories wide” van Willie Nelson. Toch is het album in z’n geheel voor mij niet de mooiste country muziek, die te verkrijgen is. Een beetje te commercieel geworden vind ik zelf. Het viertal maakte in 1995 nog gezamenlijk een album met de naam “the road goes on forever”. Het werd geen echt succes, maar voor de liefhebbers van deze country topsterren is het album een “must”. Een vierde album zat er niet meer in, want zoals U waarschijnlijk wel weet overleed Waylon Jennings in 2002.

Vervolgens natuurlijk nog de agenda gevolgd door Nederlandse countrymuziek met J.J.Johns met de song “That’s what makes the jukebox play” zijn nieuwe album “ Songs that make the jukebox play “ uitgebracht door z’n onafhankelijk label Artistock Records. Een album met mooie countrymuziek, bevat ook nog een duet met Heather Miles en nog eentje met Ernie Ashworth .

Vervolgens “If I lose” door de “Hillbilly Boogiemen” hier met een track van hun album “ Rockin’and Cloggin’ “ een album uitgebracht door Marl Stone Records. “If I lose “ een traditional van de Stanley Brothers op dynamische wijze vertolkt door deze Utrechtse bluegrass en akoestische countrygroep bestaande uit Arnold Laseur, woordvoerder en leider van de groep hierop mandoline en met leadzang, Aart Schroevers op bas en met achtergrondzang, Bart van Strien op z’n 5-snaren banjo en met achtergrondzang en tenslotte Robert Jan Kanis op akoestische gitaar.

caitlin cary