Blinde hond vindt weg naar huis in Alaska

Moederziel alleen in de bijtende winterkou van Alaska probeerde een verdwaalde 8-jarige blinde hond uit Fairbanks de weg naar huis terug te vinden. Met temperaturen tot -40 graden Celcius was die kans echter erg klein. Maar na een tocht van ruim twintig kilometer door de sneeuw werd Abby gevonden in de tuin van een lokale hondentrainer, die de bruin-witte viervoeter met haar baasjes herenigde. De eigenaren van Abby, die oorspronkelijk uit een asiel komt, raakten het dier 13 december tijdens een sneeuwstorm kwijt. Het gezin met drie kinderen had niet gedacht Abby ooit nog te zien. „Het is een wonder, er zijn geen andere woorden voor”, zegt McKenzie Grapengeter, met een brok in haar keel, terwijl tranen in haar ogen opwellen. „We hadden nooit gedacht haar veilig en levend terug te krijgen.” Hondentrainer en dierenarts Mark May kwam Abby 19 december tegen toen hij er met zijn honden op uit was, maar nam haar niet mee. „Ze rende zo'n anderhalve kilometer met ons mee op weg naar huis, totdat ze achter begon te geraken, maar ik had een groot team honden bij me en kon haar dus niet meenemen”, aldus May. „Ik zei: „tjonge, ik hoop dat ze een huis vindt.”” De volgende dag stond Abby bij May voor de deur. „Daar zat ze. Ze had ruim 22 kilometer afgelegd vanaf het winterpad naar deze buurt, door te ruiken kennelijk, dus ik pakte haar op en bracht haar naar binnen.” Tot May's verbazing had Abby geen bevriezingsverschijnselen. „Geen bevroren oren, geen bevroren pootjes, ze gaat waarschijnlijk naar huis en dan zal alles weer bij het oude zijn. Er is geen blijvende schade, ze is alleen een avontuur rijker.” De Grapengeters hadden Abby niet voorzien van een adres of een microchip, maar de gemeenschap wist door middel van sociale media Abby's eigenaren te vinden. „We zijn zo enorm dankbaar voor al het harde werk (van de gemeenschap, red.)”, zegt Grapengeter. „Ze hebben ons het mooiste kerstcadeau gegeven dat we ons hadden kunnen wensen.” En dit is nu een echt modern kerstverhaal.

De laatste editie van Happy Hour in het jaar 2012. Wauw! Veel gebeurd en er zal nog veel gebeuren, let maar op. Vandaag komt Ellen Bommelje langs, want zij is nog steeds "Blij met de Bieb"'. Deze keer zal het boek "Hersenschimmen" van de onlangs overleden J. Bernlef centraal staan. J. Bernlef (pseudoniem voor Hendrik Jan Marsman, Sint Pancras, 14 januari 1937 – Amsterdam, 29 oktober 2012) was een Nederlands schrijver, dichter en vertaler. Vanaf 2002 publiceerde hij onder het pseudoniem Bernlef (zonder de initiaal J.), soms als Henk Bernlef (hij heeft eerder vertalingen gemaakt als Jan Bernlef).Hendrik Jan Marsman, die later als schrijver het pseudoniem J. Bernlef kiest (naar de blinde Friese bard uit de 8e eeuw), wordt op 14 januari 1937 in St. Pancras (Noord-Holland) geboren. Zijn jeugd brengt hij in Amsterdam-West door. In 1949 verhuist hij met zijn ouders naar Haarlem en bezoekt daar de HBS. In 1954 verhuist de familie Marsman weer naar Amsterdam.
Hendrik komt in de vierde klas van de HBS-a terecht en maakt nieuwe vrienden; Gerard Brom (= G. Brands), Gerard Stigter (= K. Schippers) en later Sipke Huismans. Hun leraar Nederlands, de schrijver Rob Nieuwenhuys, zet de vrienden op het spoor van Nescio, Elsschot en Carmiggelt. Bernlef bezoekt in die tijd ook avonden waar de dichters Lucebert en Elburg uit eigen werk voorlezen.
Na zijn eindexamen in 1955 is Bernlef een half jaar student aan de Politiek-Sociale faculteit van de Universiteit van Amsterdam en werkt hij als vrijwilliger bij een Amsterdamse boekhandel. Tijdens zijn militaire dienst debuteert hij onder zijn eigen naam met het korte verhaal 'Mijn zusje Olga' in het tijdschrift Hoos. Tussen 1958 en 1960 is Bernlef veel in Zweden en werkt hij aan verhalen en gedichten, die hij instuurt voor de Reina Prinsen Geerligsprijs 1959. De prijs krijgt hij in november 1959 ook voor Kokkels en de eerste tien verhalen uit Stenen spoelen.
Inmiddels heeft hij samen met G. Brands en K. Schippers het tijdschrift voor teksten Barbarber opgericht, waarvan hij tot de opheffing in 1971 redacteur bleef.
Hij trouwt in 1960 met de schrijfster Eva Hoornik (een dochter van Ed Hoornik) en komt in dienst bij Nilson en Lamm, importeurs van boeken. Die baan geeft hij op in 1965, als hij van het schrijven definitief zijn beroep maakt. Hij schrijft veel, zowel gedichten als proza en toneelstukken. Ook beoefent hij de literaire kritiek in verschillende tijdschriften. In 1977 is Bernlef betrokken bij de heroprichting van Raster, waarvan hij ook redacteur wordt.
Verschillende keren is zijn werk met een prijs bekroond. Hij kreeg onder andere in 1962 de Poëzie-prijs van de gemeente Amsterdam voor zijn dichtbundel Morene. In 1977 kreeg hij de Vijverbergprijs voor zijn roman De man in het midden en in 1984 de Constantijn Huygensprijs voor zijn gehele werk. Tot aan het verschijnen van Hersenschimmen in 1984 kon zijn vele werken tellende oeuvre slechts op een lauwe belangstelling van de pers rekenen. Hersenschimmen werd daarentegen zeer positief en lovend ontvangen. In 1994 ontvangt hij de P.C. Hooftprijs.

De LOKSCHIJF van deze week is: Giving up on you - Miss Montreal. Singer songwriter Miss Montreal heeft een nieuwe single uit en was op 22oktober j.l., op de wereld stotterdag, bij Giel op 3FM om het nummer te spelen. De nieuwe single heet "Giving up on you "en dit prachtige, gevoelige nummer is afkomstig van het laatste album "I AM HUNTER", dat eerder dit jaar op 13 april is uitgekomen. Miss Montreal bestaat behalve uit Sanne Hans verder uit Kobus Groen (basgitaar, achtergrondzang), Michi Schwiemann (gitaar), Thijs Rensink (drums) en Peter Hendriks (toetsen).

Haar nieuwste album "I AM HUNTER" is gelijk het meest succesvolle album die Miss Montreal tot dusver heeft uitgebracht. Het album piekte op nummer 5 in de Nederlandse Album chart. Laten we hopen dat deze nieuwe Miss montreal single het weer goed gaat doen in de Mega Single Top 100. Daarom LOKSCHIJF van deze week.

Veel luisterplezier