Belgische zegel ruikt naar chocola

Een week voor Pasen zijn in België chocoladepostzegels op de markt gebracht. Er staat niet alleen een plaatje van chocolade op; ze ruiken en smaken er ook naar. Voor de geur en de smaak zit er een beetje cacao-olie in de inkt op de voorkant en in de lijm aan de achterkant van de zegel. Volgens een Belgische postzegelverzamelaar valt de smaak een beetje tegen, maar ruiken de zegels erg lekker. De chocozegels zijn in een oplage van 538.000 verspreid. Een setje van vijf zegels kost 6,20 euro. Het Belgische postbedrijf, bpost, is al langer op de innovatieve toer. Vorige maand verscheen een serie lichtgevende postzegels met als thema verkeersveiligheid. Op die zegels was 'glow in the dark'-inkt gebruikt. In juni komen er warmtegevoelige zegels op de markt. Dat gebeurt ter gelegenheid van de honderdste verjaardag van het KMI, de Belgische tegenhanger van het KNMI. Het gaat om vijf postzegels met temperatuurgevoelige inkt. Wie een vinger op de postzegel drukt, ziet bijvoorbeeld de zon, een wolk of sneeuw verschijnen. Okee, nu nog zegels die naar Vlaamse frieten smaken.

In deze aflevering van "Happy Hour" komt Ellen Bommelje langs om het item "Blij met de Bieb" te doen. Dit keer zal het hoofdzakelijk gaan over het boek van Jan Brokken "De Vergelding". Jan Brokken [Leiden 1949] Jan groeide op in Rhoon waar zijn vader dominee was in de Nederlands-Hervormde kerk. Hij studeerde journalistiek in Utrecht en politieke wetenschappen in Bordeaux. Van 1972 tot 1975 werkte hij bij Trouw, daarna trad hij in dienst van de Haagse Post.

Voor dit blad maakte hij interviews met een groot aantal schrijvers en musici. Deze veelgeprezen stukken verschenen in boekvorm onder de titels Schrijven (in 1980), Met musici (in 1988) en Spiegels (in 1993).

Vanaf 1986 ging Brokken zich volledig toeleggen op het schrijven van literair werk. Zijn debuut, de verfilmde roman De provincie (1984), was toen al verschenen en lovend besproken.
De zee van vroeger (1986) is een bundel sterk samenhangende verhalen waarbij de herinneringen aan de overleden moeder een belangrijke rol spelen.

Privé-omstandigheden zorgden er voor dat hij in 1986 terecht kwam in het roerige Burkina Faso. Drie boeiende Afrika-boeken zijn het resultaat van een aantal reizen naar dit werelddeel.
Zaza en de president en De moordenaar van Ouagadougou (respectievelijk uit 1988 en 1989) spelen in Burkina Faso en Ivoorkust. De privé-omstandigheden die hem naar Burkina Faso brachten, vormen de basis voor Zaza en de president.
'De Achterhoek van Afrika', noemde Jan Brokken het land Gabon, reisdoel van de tocht waarvan hij in De regenvogel (1991) verslag doet. Niet zozeer zijn eigen ervaringen in het land staan centraal, als wel die van de grote ontdekkingsreizigers uit vroeger tijden die Gabon bezochten. In elk van de zes verhalen in het boek treedt hij in hun voetsporen, brengt expedities opnieuw tot leven en verdiept zich in de karakters en drijfveren van de pioniers.
'Te veel blauw, te veel purper, te veel groen. De bloemen te rood, de bergen te hoog, de heuvels te dichtbij.' Dit citaat uit Wide Sargasso Sea van Jean Rhys zette Jan Brokken aan tot een reis naar Dominica, het Caribisch eiland waar Rhys in 1890 als Ella Gwen(doline) Rees Williams werd geboren. Goedenavond mrs. Rhys (1992) beschrijft hoezeer hij in de ban raakt van het eiland, van Jean Rhys en van haar beroemde boek dat op het eiland is gesitueerd.
In de verhalenbundel Vulkanen vanaf zee (1993) zijn vertrouwde locaties uit eerder werk opnieuw plaats van handeling: het Zuid-Hollandse eiland van zijn jeugd, Afrika en het Caribisch gebied.
De blinde passagiers: de grote roman die Brokken in 1995 publiceerde. Het boek is grotendeels gesitueerd aan boord van de Maria Reygersbergen, een vrachtschip dat van Frankrijk via Afrika, Cuba en Curaçao naar Zuid- Amerika reist.
De blinde passagiers schommelt heen en weer tussen een klassieke Latijns-Amerikaanse roman en het kleine, schuldbeladen Hollands realisme, 'tussen Gabriel García Márquez en Maarten 't Hart.'

De in diverse besprekingen als 'ambitieuze' (maar niet volledig geslaagde) getypeerde roman werd genomineerd voor de Gouden Uil, de Vlaamse pendant van de AKO- en de Libris-prijs.

De LOKSCHIJF van deze week is: Make it count - Hind. De nieuwe single van Hind die pas uitgekomen is, heet "Make it count". Het is een eerste track van alweer het vierde album waar de zangeres sinds een paar maanden vol overgave aan werkt. Met "Make it coun"t bereikt Hind op majesteuze wijze een nieuwe dimensie in haar zangcarrière. Wie luistert naar de track hoort een volledig andere kant van de 28-jarige Hind.

Net zoals haar uiterlijk krijgt de muziek van Hind steeds meer pit en karakter. De videoclip van "Make it count" toont een jonge zelfbewuste zangeres met attitude, stijl en passie.

Hind werkt voor haar nieuwe album onder meer samen met de Nederlandse producer Tease. Hij bracht "Make it count" samen met haar tot leven en ondersteunde de wens van Hind om Arabische invloeden te verwerken.

Hind: "In alles wat ik doe wil ik, net als elke andere artiest waarschijnlijk, de juiste balans vinden tussen mijn eigen geluid en karakter en de visie van de producer. Vooral in het maken van keuzes voor bepaalde stromingen en instrumenten heb ik mijn uiterste best gedaan om juiste combinaties te vinden. Voor ’Make it count’ bracht ik veel tijd door in de studio en probeerde ik vooral veel uit. Het resultaat is een song waarin een trendy, jong geluid wordt gecombineerd met een solo van een klassiek Arabisch instrument de "Ud". Die mix is typisch voor mij als muzikant. Ik voel me hier bij thuis."

Leroy Styles
Van "Make it count" is door dj en producer Leroy Styles een verrassende clubmix gemaakt. Styles staat internationaal bekend om zijn energieke housebeats. Hij is één van de zes schrijvers en producers waarmee Hind voor haar nieuwe album samenwerkt. De Nederlander werkte eerder samen met DJ Afrojack met wie hij voor Chris Brown de track "As your Friend" produceerde.

Kortom, een lekkere LOKSCHIJF!

Veel luisterplezier!