Verlangen soms naar Middeleeuwen

Een 9-jarig meisje is woensdag in Krimpen aan den IJssel ernstig gewond geraakt na een poging tot beroving door vier jongens. Doordat een nog onbekende vrouw tussenbeide kwam, werd erger voorkomen. Het meisje ligt in een ziekenhuis met een zware hersenschudding en een bloeding in de hersenen. De vier jongens zijn vrijdag aangehouden. Het gaat om vier jongens uit Krimpen aan den IJssel van 16, 17 (2) en 18 jaar oud. De vier werden op straat aangehouden. Kijk en deze jongens moet je nu streng aanpakken! In de Middeleeuwen werd bij zo'n vergrijp enkele vingers afgehakt. Vanzelfsprekend kan dat in deze geciviliseerde maatschappij niet meer, maar toch. Wat deze vier aso's deden, was dat zo geciviliseerd? Grrrrr.

Tsjonge, een heftig begin van een toch mooi weekend. Zonnig, lekkere muziek, kortom HAPPY HOUR! In deze aflevering komt Lourens Portasse langs om zijn visie te geven over het roerig weekje politiek in Nederland. Natuurlijk is ook plaats voor lekkere muziek.

De CD van de maand is een groep waar Sid B. Dane heel blij mee zal zijn, namelijk: Delta Machine - Depeche Mode. De zwarte eyeliner kan weer uit de kast! Jazeker, de sombere synthrockers hebben eindelijk weer een lekker donker plaatje uit hun mouw geschud. Martin L. Gore, die blonde krullenbol, noemde de plaat een terugkeer naar de dagen van Violator (1990) en Songs of Faith and Devotion (1993). Daar heeft hij deels gelijk in. In Angel horen we het kenmerkende gitaartje uit Personal Jesus en de single Heaven klinkt inderdaad net zo fatalistisch als Walking in My Shoes. Ze gaan nog een stapje verder. Met de achtergrondgeluiden in My Little Universe jagen ze je de stuipen op het lijf, zo paranoia en eng klinken ze. En de synths in openingsnummer Welcome to My World zijn net zo ruig als die opgefokte dubstepgeluidjes van Skrillex. Enig verschil: de heren van Depeche Mode weten er fatsoenlijke liedjes mee te bouwen.
Delta Machine is misschien wel het beste Depeche Mode-album sinds het twintig jaar oude Songs of Faith and Devotion. Op de vorige plaat Sounds of Universe (2009) koketteerden ze met het feit dat ze de analoge synthesizers weer uit de kast hadden gehaald. Logisch, want synthpop zat toen – met La Roux in Engeland als grote boegbeeld – weer in de lift. Jammer genoeg stonden er op die plaat te weinig goeie liedjes; zanger Dave Gahan klonk ook vaak aanstellerig. Ze zijn werkelijk waar in topvorm. Een nummer als het mysterieuze en meeslepende Broken behoort tot hun beste werk. En nog nooit klonken ze zo opzwepend als in Soft Touch/Raw Nerve. Dat wordt dus een avondje met veel doorgelopen make-up in de Ziggo Dome, alwaar de heren 7 december acte de presence zullen geven. Yeah, een meer dan terechte CD van de Maand!

De LOKSCHIJF van deze week is: Laat me nu toch niet alleen - Anita Meyer. Anita Meyer heeft het het nummer "Laat me nu toch niet alleen" op single uitgebracht. Dat meldt haar manager aan Boulevard. Anita zong het lied tijdens het muziekspektakel The Passion.

Anita vertolkte de rol van Maria in de veelbekeken popvertelling van het Paasverhaal. De reacties op haar performance waren lovend. In de sociale media werd al gauw gesproken van ‘de wederopstanding van Anita Meyer’, en de zangeres vertelt in Boulevard dat ze ook op straat aangesproken wordt, met name op haar vertolking van dit nummer.

"Laat me nu toch niet alleen" is oorspronkelijk van de Belgische zanger Johan Verminnen en werd in de jaren negentig gecoverd door de populaire Vlaamse band Clouseau. En nu heeft Anita Meyer haar eerste LOKSCHIJF ermee.

Veel luisterplezier!