“The Johnson Mountain Boys live at the Birchmere”

21 november 2003 Jan Evenhuis El-O-Kay Ranch

Op 17 november 1990 traden “The Johnson Mountain Boys “op in de Carnegie Hall in New York.

Voor mij een reden om nog weer eens iets te laten horen van deze bluegrass groep en daarom begonnen we het programma met een “live” optreden van “The Johnson Mountain Boys” in de “Birchmere” , een legendarisch theather aan de Mount Vernon Avenue in Alexandria Virginia, eigenlijk een voor voorstadje van Washington DC.

Heel veel muziekcarriere’s zijn in deze internationaal erkende concertzaal begonnen.

De zaal heeft tal van bekende vrienden, zoals Mary Chapin Carpenter, Lyle Lovett, Vince Gill, John Prine, Emmylou Harris, Linda Ronstadt.

Neem eens een kijkje op hun site “ www.birchmere.com “

Van het optreden in New York hebben we geen opnames, maar op 5 april 1983 traden The Johnson Mountain Boys op in “The Birchmere” aangekondigd door Red Shipley van het radiostation WAMU-FM Washington DC.

U hoorde van de Johnston Mountain Boys hun openings theme “Wake up Susan” gevolgd door “We can’t be darlings anymore” en “Highway of sorrow” .

De groep bestond toen uit Dudley Connell op gitaar , Richard Underwood banjo , David McClauglin, mandoline, Eddie Stubbs viool & Larry Robbins staande bas. Van de opname is een album gemaakt, die in 1994 op CD is uitgebracht door Rounder records met kenmerk CD 191.

Voor hen was het optreden in The Birchmere eigenlijk ook een thuis wedstrijd, want de groep werd in 1978 in de buitenwijken van Washington DC opgericht door zanger/gitarist en banjospeler Dudley Connell en de andere vermelde leden, In 1988 verklaarden ze te willen stoppen na een afscheidsconcert in Lucketts VA. Maar twee jaren later kwamen ze weer bij elkaar en traden ze nog op tijdens een aantal festivals w.o. dus in de Carnegie Hall te New York .

front range back

De bluegrassgroep “Front Range” hoorden we met twee songs van hun album “Back to Red River” in 1993 uitgebracht door Sugar Hill records met kenmerk SH-CD 3811.

“ Over in the glory land ” een toch wel heel bijzondere a-cappela gezongen gospel en “Forever by my side” op een mooi album met 13 songs, waarvan de meeste zijn geschreven door Bob Amos, zanger/schrijver gitarist met Mike Lantz op mandoline en tenor zang, Ron Lynam op de banjo, soms op de gitaar en baszang, Bob Dick akoestische bas en baritonzang en tenslotte Eric Levine op viool.

De groep komt uit het westen van de staat vandaar hun naam “ Front Range ”

courtney granger

“Depuis l’age de quinze ans” of te wel “ Na de leeftijd van 15 jaar” door Courtney Granger .

Een Cajun traditional in een nieuwe uitvoerig, die staat op het verzamelalbum “ The best of Cajun Zydeco Homebrew”, of te wel “het beste van de Cajun en Zydeco muziek “thuisklaargemaakt” dit jaar uitgebracht door ARC Music.

Een album met 17 songs van verschillende voor mij veelal bekende musici, zoals Michael Doucet/Beausoleil, Eddie Lejeune, Dewey Balfa, Nathan Abshire etc.

Courtney Granger , die nu zo ongeveer 20 zal zijn, is een achterneef van de legendarische Cajun musicus Dewey Balfa en zal zoals het er nu uitziet er zeker voor zorg dragen, dat de Cajun muziek niet verloren gaat.

“Depuis l’age de quinze ans” staat ook op zijn album “Un Bal chez Balfa”, die in 1999 is uitgebracht door Rounder records.

Hij wordt bijgestaan door de “Balfa’s“ , aangetrouwde familieleden en bewonderaars van de Balfa familie. Christine Balfa op gitaar en met zang, Dirk Powell op accordion, viool en bas, Peter Schwartz op viool, Burkeman Balfa op triangle, Horace Trahan op accordion en Courtney zelf op de viool en leadzang.

steve riley friday

“ Enterre moi pas “ of te wel“ Begraaf me niet”, maar vrij vertaald “ Doe niet of ik niet besta” door “ Steve Riley & The Mamou Players “ . Ook deze track staat op het vermelde verzamelalbum “The best of “ ,maar staat eveneens op het album “ Friday at last ” van Steve Riley & The Mamou Players “uitgebracht in 1997 door de platenmaatschappij Swallow.

The Mamou Players zijn musici uit het bekende Cajun plaatsje Mamou, waar Steve in 1970 is geboren.

Zij behoren samen met Beausoleil tot de bekenste Cajun groepen die veel spelen op festivals in Amerika, maar ook in Europa regelmatige te zien en te horen zijn.

Steve Riley speelde al vanaf z’n 13 accordion en maakte deel uit van de groep van Dewey Balfa.

Vanaf z’n 18e is hij begonnen met zijn groep, waarbij uitsluitend in het Frans wordt gezongen en dat geeft ook de ernst en de liefde voor de Cajun muziek weer.

johnnie allan ultimate cajun expe

Vervolgens “ The strings of my heart “ door Johnnie Allan een song, die ook staat op het verzamelalbum “The best of Cajun and Zydeco Homebrew” uitgebracht door ARC Music.

Een Cajun country-wals altijd goed voor een rustig moment op de dansvloer voor de line-dansers bijvoorbeeld.

Johnnie Allen, geboren op 10 mei 1938 in Rayne in de county Acadia in de staat Louisiana, is sedert zijn tienerjaren al een bekende Cajun muziek vertolker geweest. Op jonge leeftijd ging hij als steel gitarist werken bij de groep van de accordionist Lawrence Walker.

Toen de groep werd opgeheven ging hij samenwerken met pianist en vioolspeler U.J. Meaux in de Krazy Kats een rock-band en Allan bleef in de jaren 50 en begin-jaren 60 rock & roll en Rhythm & Blues songs.

Hij werd ook nog een poosje hoofd van een basisischool.

Zijn populariteit in Louisiana werd enorm, nadat zijn cover van de Chuck Berry’s song “Promised Land “in Cajun stijl een hit werd. Hij heeft zo’n 6 albums via Jin Records uitgebracht.

major dundee silver

Dan is tijd voor de agenda met een overzicht van countryevenementen in de regio zoals altijd gevolgd door Nederlandse countrymuziek.

“ Lean on the wind ” door Major Dundee.

Zowel de groep als Dick van Altena zijn genomineerd voor de Nederlandse Awards als “Electrische country groep van het jaar” en resp. “Countryzanger van het Jaar”, die op zaterdag, 22 november aanvang 19.45 in samenwerking met de DCMA en het blad Country Gazette in Theater de Lampegiet worden uitgereikt. Deze uitvoering staat op het album “ Major Dundee “live” Silver” uitgebracht ter gelegenheid van hun 25-jarige bestaan.

cod deliverance1

Vervolgens “Go on ( be that way) door “Cash on Delivery” hier met een track van hun album “COD’s Deliverance”

En met deze song heb ik gelijk vijf genomineerden voor een Nederlandse Award! Wim v.d. Vliert is genomineerd als “Countryzanger van het jaar”, Jacqueline van de Griend is genomineerd als “Countryzangeres van het Jaar”, terwijl “Cash on Delivery”is genomineerd als “Electrische band van het Jaar”.

De song “Go on” is genomineerd als “Song van het Jaar en “COD’s Deliverance” als “Album van het Jaar.

moe-d

Dan weer terug naar Louisiana met de wals “ Heritage Waltz ” of te wel “Erfgoed wals” door Moe-D hier met een track van hun album “ Too ” in 2002 uitgebracht door Swallow.

Moe-D is phonetisch het Cajun of Frans woord voor “maudit”en dat vaak wordt gebruikt voor de aanduiding van een schelmen, die van veel plezier houden. En dat geldt ook wel voor deze band, want hun muziek zweept je op met een mix van Louisiana Cajun, Zydeco, Country, Swamp Pop en The Rhythm ‘n’ Blues van New Orleans.

don rich come

Als uitsmijter van het programma “EL-O-Kay ranch” “ Back in his arms ” door Don Rich hier met een track van zijn album “ From the beginning ” in het jaar 2000 uitgebracht door Jin Records en die is gevestigd in Ville Platte in Louisiana.

Don Rich, geboren op 23 juli 1954 als Donald Joseph Richard in Pierre Part LA en dat ligt midden in het Mississppi Delta gebied zo halverwege New Orleans en La Fayette vlakbij Lake Verret, waar hij in het komende weekeinde weer speelt bij Chilly’s.

Inmiddels is hij zo’n 35 jaar musicus en treedt zo’n 4 a 5 keer per week op en dan voornamelijk in Lousiana. Ook in de staat Lousiana worden elk jaar muziek Awards uitgereikt en Don Rich heeft er al verscheidene in ontvangst mogen nemen. Hij ontving in 2001 niet alleen de “Louisana Legend Award” en maar kreeg evenals in het jaar daarvoor ook nog de “People’s Choice Award 2001”.

In 1995 werd hij gekozen tot zanger van het jaar. Hij heeft ook nog openingsacts gedaan voor o.a. Eddie Raven, Freddie Fender, Joe Stampley en Percy Sledge om maar een paar te nomen.

Inmiddels heeft hij zeven albums waarvan 6 via Jin records uitgebracht. De laatste was vorig jaar met de titel “Come back to me” . Voor de swamp country/rock bent U bij Don Rich aan het goede adres.

“EL-O-Kay Ranch” , het programma met de mooiste countrymuziek in “Het Verre Westen van de Krimpenerwaard”.

Heeft U een verzoek?

Aaarzel niet en geef het even door!

Hoe?