“Will you miss me”. Carter Stanley at the “ELOKay Ranch”

5 december 2003 Jan Evenhuis El-O-Kay Ranch

We sure do miss Carter Stanley

In het programma van vanavond aandacht voor The Stanley Brothers en dan met name voor Carter Stanley, die op 1 december 1966 overleed. Dat betekent, dat ik wat bluegrassmuziek uit de “oude doos” heb gehaald.

“Will you miss me “ en “This weary heart you stole away “door Carter en Ralph Stanley , beter bekend als The Stanley Brothers ”

Carter Stanley geboren op 27 augustus 1925 en zoals reeds aangegeven overleden op 1 december 1966 . “ Dat is alweer 37 jaar geleden” en dat zal ook zijn broer Ralph ook wel zeggen.

Als je al denkt, dat je weet wat bluegrass is, dan moet je in ieder geval ook Ralph, geboren in 1927 en Carter , de Stanley Brothers, kennen..

Parallel aan Flatt & Scruggs en Bill Monroe’s Bluegrass Boys, maar met niet hun roem, waren Ralph & Carter, die de muziek uit hun bergen van Virginia, hun tradities en hun “songs” samenbrachten in traditionele bluegrass.

Hun 1ste groep vormden ze in 1947 met Carter als “lead”zanger met gitaar en banjospeler Ralph met tenor de 2e stem.

stanley brothers 2a

Bill Monroe & Carter Stanley behind the microphone

Ralph Stanley right on the banjo

Reeds in 1946 werd muziek van de twee broers uitgezonden door het radiostation WCYB in Bristol Virginia.

De muziek uit de heuvels van Virginia werd hun bijgebracht door hun moeder, die Ralph ook nog zijn specifieke “claw-hammer style” bijbracht, waarmee hij zo beroemd werd..

Zeker in de jaren 40 t/m eind jaren 50 stonden zij pal voor de songs met traditionele thema’s als : moeders, die overlijden, een vreselijk heimwee naar het ouderlijk huis, liefdesverraad/ontrouw,, een onbreekbare trouw en een diep geworteld en vastberaden geloof.

Carter Stanley schreef de meeste songs. In de jaren 60 ging het niet zo goed met de bluegrassmuziek en Carter en Ralph konden financieel nauwelijks rondkomen. Zij speelden dan ook voornamelijk in zuidelijke staten Virginia, Noord en Zuid Carolina, Georgia en Kentucky

In december 1966 overleed Carter op 41-jarige leeftijd,.

Ralph Carter heeft na verloop van enige tijd de draad weer opgepakt en is

nog steeds zeer actief in de bluegrass muziek. Hij wordt thans aangemerkt als de “patriarch “van de bluegrass muziek.

Een voorbeeld daarvan is bijvoorbeeld “Let me walk Lord by your side” door Ralp Stanley & Vince Gill tezamen met Clinch Mountain Boys en een track van het album met de naam “ Saturday Night, Sunday Morning”. Een schitterende dubbel CD, die is uitgebracht door Freeland Recording.

FredEaglesmith And TheNoodler

Vervolgens “Bailin Again “ en “Some Roads “ door Fred Eaglesmith & The Flathead Noodlers “ of te wel “de platkop uilskuikens” hier met twee songs van hun nieuwste album “ Balin ” op 23 mei van dit jaar uitgebracht door het label AML.

De Canadese singer/songwriter Fred J. Eaglesmith, opgegroeid op een boerderij in het zuiden van Ontario als Frederik Elgersma van oorsprong een Fries dus, zit al meer dan twintig jaar in het vak. Aanvankelijk werden zijn platen slechts opgemerkt door een klein groepje landgenoten, maar vanaf de tweede helft van de jaren negentig begon zijn naam ook in de Verenigde Staten en Europa te circuleren. Sindsdien groeit de schare fans gestaag.

Prachtige rootsalbums als Drive-In Movie (1996), Lipstick, Lies & Gasoline (1997) en Falling Stars And Broken Hearts (2002) zorgden ervoor dat hij langzaam maar zeker één van de grote namen binnen de veelbesproken americanastroming is geworden. Het nieuwe album Balin (2003) is opnieuw een fraaie luisterplaat geworden. De vrolijke hillbilly- en countryaccenten van de laatste twee albums zijn enigszins naar de achtergrond gedrukt en hebben plaatsgemaakt voor meer ingetogen, pure folkmuziek met hier en daar een vleugje traditionele bluegrass. De zeventien liedjes van Eaglesmith zijn overwegend kort, maar even boeiend, ontroerend en komisch als altijd. Bovendien zorgt zijn ervaren begeleidingsband er met instrumenten als banjo, mandoline, fiddle en harmonica voor dat het album van begin tot eind gevarieerd blijft klinken.

benweaver2a

Gevolgd door “ More than I miss you ” door Ben Waever hier met een track van zijn album “Hollerin’ at a woodpecker”of te wel “ Schreeuwen naar een specht ” een bijzonder album van een zeer bijzondere zanger/schrijver.

Ben Weaver geboren in Eugene Oregon en opgegroeid in St Paul Minnesota.

Ben Weaver als zanger/schrijver hier ook op de gitaar en banjo, Dave Moore op de accordion/mondorgel en harp, Jack Norton ook op gitaar en percussie.

Hij toert op dit moment door Nederland, zaterdag, 29 november trad hij tijdens het KRO -programma “American Connection” van o.a. Ruud Hermans.en op 2 december is hij te gast bij Jos van den Boom van het lokale radiostation BRTO in Bergen op Zoom en op 3 december treedt hij op in de Harmonie te Edam tenslotte donderdag 4 december “In the Woods” in Hollandse Rading.

rick danko times

Tijd voor “Ripple” “een rimpeling” door Rick Danko, hier met een track van het album “Times like these” in 2003 uitgebracht door Breeze Hill, maar dit jaar ook in de markt gebracht door het Nederlandse platenmerk Corazong Records. Dus de CD is ook in Nederland te verkijgen. Rick Danko zoals reeds vermeld was ooit de bassist en leadzanger van “The Band” en hier nog eens op volle sterkte met hulp van de accordion virtuoos Gart Hudson en Levon Helm op banjo en harmonica.

“Americana” wat moet je daar nu onder verstaan? Een muzieksoort, die veel overeenkomsten vertoont met alternatieve country en country rock, die zich ontwikkelde gedurende de jaren 90 als een “back to basics” of “roots-oriented reaction” “” een terug naar de wortels en de basis van de muziek” reactie op het gladde commerciele geluid, die gedurende de afgelopen 10 jaar de hoofdstroom van de countrymuziek overheerste.

Eigenlijk was het er altijd al, maar met de Americana is de countrymuziek is weer wakker gemaakt met de herintroductie van diverse country stijlen inclusief western swing en rockabilly.

DixieAcesMaarseveena

Dixie Aces te Maarsseveen

Neem eens een kijkje in hun website

Na de agenda met een opsomming van de countrymuziek evenementen in de regio is het weer tijd voor de Nederlandse countrymuziek met “Till the day” door de “Dixie Aces” een eigen compositie van de groep, die staat op het album “Smokey Places”. Deze groep is een veel geziene en gehoorde groep tijdens linedans festivals en zij brengen dan ook voor elk wat wils en weten zich voortreffelijk aan de smaak van het publiek aan te passen. Zij hebben van alle Nederlandse groepen misschien wel de meeste countrymuziek albums gemaakt.

Vervolgens “Time to get rough” door “The Spokane Chiefs” de Leidse formatie, die dit jaar hun album met de naam “ Tears upon the desert ground” hebben uitgebracht. Zij zorgen in Nederland voor de wedergeboorte van de countryrock. Fraaie vierstemmige harmony zang wordt gekoppeld met gedegen spel in songs, die voor een groot deel van eigen hand zijn. Het viertal schreef van dit album 10 stukken zelf, waarvan dit nummer “Time to get rough” ook nog eens op een single werd uitgebracht.

steve riley mon reve

Daarna terug naar Louisiana met Steve Riley & The Mamou Players”uit het plaatsje Mamou met de song “Jamais une autre chance” of te wel “Nooit een andere kans”. Deze track staat op het album Bon Reve of te wel “Mooie of goede droom” een album met 17 mooie Cajun melodien uitgebracht door Rounder Records.

paul birch wire

Dan “Drifting Texas sand” door Paul Burch & The WPA Ballclub met een song, die staat op het album “Wire to wire” ooit in 1998 uitgebracht door het label Checkered Past, maar dit jaar door het Britse label “Spit and Polish” of te wel “Even spugen en oppoetsen” behorend tot Shoeshine Records terecht opnieuw op de markt gezet.

Paul Burch, geboren in Washington DC, groeide op op de Arthur Godfrey boerderij in Virgina en later in Oxford Mississippi, waarbij plaatselijke akoestische spelende groepen zorgden voor een vroege muzikale inspiratie.

In 1994 vertrok Paul naar Nashville in de hoop zijn favoriete musici te ontmoeten. Daar vond hij al snel uit, dat Nashville zijn verleden was vergeten. Vervolgens richtte hij met de steek gitarist Paul Niehaus, die bij de groep “Lamchob” speelde, een nieuwe countrygroep op met de naam “WPA Ball club”. Tegelijkertijd met dit album “Wire to wire”” is ook nog het album “Pan American Flash”door dezelfde platenmaatschappij uitgebracht. Zeer de moeite waard.

toby keith shock

Als uitsmijter van het programma een optreden van Toby Keith met de nr. 1 Country song van dit moment “I love this bar”, dat staat op het album

“Shock’n y’all” uitgebracht door Dreamworks.

Iedere maandagavond van 20.00 – 21.00 de mooiste en meest bijzondere countrymuziek in het “Verre Westen van de Krimpenerwaard” in het programma “EL-O-Kay Ranch”.

Op dinsdagmorgen van 10.00 –11.00 volgt nog een heruitzending van het programma.

Vindt U het programma leuk?

Vertel het uw buren en vrienden!

Vindt U, dat er iets ontbreekt of wilt U eens uw favoriete countrysong horen?

Laat het mij even weten!

Hoe?