O, een chocoladeletter met historie!

Bij vier pakken koffie een gratis chocolade letter.

Ik had het wel gezien in de supermarkt.

Alleen melk chocolade, lust ik niet.

Alleen de O, nou niemand van mijn geliefden heeft een naam beginnend met die letter.

En oma voelt zich nog steeds te jong om oma genoemd te worden.

Ik heb niks aan zo’n letter.

Pakjesavond. Gedichten. Surprises.

Voor mijn zoon een bittere chocolade letter met nootjes.

Moest ik toch nog even naar zoeken.

En goedkoop is dat tegenwoordig ook niet meer.

Voor mijn vrouw gewoon puur, maar wel van een goed merk natuurlijk. Kosten nog moeite gespaard.

Een pakje met een gedichtje.

Ik lees de tekst:

Onze lieve papa.

Onze grote alleskunner.

Onze rommelmaker.

Onze uitslaap papa.

Onze luie pappa.

En elke keer was de O van Onze groot, heel groot geschreven.

Ik zou nattigheid hebben moeten voelen.

En een lol en dat alles op rijm.

Je moet er van houden.

Het pakje uitgepakt.

Ik voelde al dat het een letter moest zijn.

En het was een letter.

Een chocolade letter.

Melk chocolade, dat lust ik toch niet.

En een O, zo begint mijn naam toch niet.

Maar ik heb niks laten blijken.

O, bedankt.

O, wat lief.

O, een stukje chocolade iemand?

© Lourens Portasse

LOK #134, 6 december 2003