Column Het kan goed(koper) deze week

19 januari 2004 Wim Dekker

KLAGEN MAG ALS HET MOET

Er wordt nog wel eens gezegd dat wij in Nederland niet mogen klagen. In grote lijnen klopt dat natuurlijk wel, maar er valt nog zo heel veel te wensen en te verbeteren in Nederland. Zeker nu, in dit nieuwe jaar vol bezuinigingen, die iedereen hard treffen, daar weten we inmiddels alles van! Omdat er nog zoveel te wensen en te verbeteren valt moet je daar dus iets aan doen en dan kan alleen door je wensen tot verbetering kenbaar te maken. Dat kan op meerdere manieren, één van die manieren is door klagen. En met klagen bedoel ik dan NIET ZEUREN, of met de botte bijl hakken, of dreigen , als jullie niet.. dan zal ik…” Dat werkt niet. Het is beter om als het ware POSITIEF te klagen, als je SUCCES wilt hebben.

Positief klagen, dat is leuk gezegd, maar wat houdt dat in? Ik heb een voorbeeld: mijn hulphond Yce krijgt van mijn vriendin altijd iets lekkers (mag eigenlijk niet maar voor die vriendin maak ik een uitzondering) Dat heeft hij altijd binnen de kortste keren op, zelfs als er op de verpakking staat dat het hondensnoep voor langdurig kauwplezier zorgt. Dat zou je kunnen zien als misleiding van de consument en daar mag je dan best wat van zeggen voor het dure geld dat die snacks moeten kosten. Dus: Yce heeft de fabrikant een brief geschreven… Een klein stukje uit zijn brief:

“---- ik kreeg een Jumbone voor grote rassen, van de STER-reclame. “Hier ben je wel een uurtje mee zoet!” zei de gulle geefster opgetogen. Het was absoluut super YUM en ik heb er precies 3 minuten over gedaan, toen was ook dat Jumbone op, geen kruimeltje meer over, als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik heb er nog naar gezocht, in de hoop dat ik mij vergiste en het bij vergissing ergens had neer gelegd, maar helaas, niets was minder waar: ik had het OP, schóón op. Hoezo, een uurtje zoet?? Niet alleen voor mij een teleurstelling, ik had mij echt op een uurtje knagen verheugd, maar ook wel sneu voor de vriendin van het vrouwtje. Ik heb haar als troost van het vrouwtje een kus mogen geven, daar vrolijkte zíj dan wel van op, maar mijn Jumbone had ik er niet mee terug…. Om toekomstige wederzijdse teleurstellingen te voorkomen zou ik het op prijs stellen als u via mij de vriendin van het vrouwtje zou kunnen adviseren wat de beste snack is voor langdurig culinair genoegen voor een flink uit de kluiten gewassen hond zoals ik. Hoe lang deed die Berner Sennen trouwens over dat Jumbone, blaf ik u opeens af???”

Dat bedoel ik met positief klagen, je begint met bij wie je dan ook je beklag doet met ‘prijzen’; zeggen wat je allemaal vindt dat bijvoorbeeld fabrikant allemaal goed doet, dat de hondensnacks zo lekker zijn maar helaas zo snel op. Die brief van Yce leverde hem mooi een hele doos met allemaal verschillende hondensnacks op! Fabrikanten zijn gevoelig voor kritiek, maar dat geldt in wezen voor ons allemaal, voor iedereen: Je vangt meer vliegen met stroop dan met azijn… Wat ook belangrijk is bij klagen, naast benadrukken wat wel goed is, is humor. Op een leuke manier iemand aan het nadenken zetten, zonder die iemand, die organisatie, dat bedrijf onderuit te halen. Nog een voorbeeld:

Ik mocht met Yce niet Boymans van Beuningen in, wat ik ook deed of zei, geen honden in het museum. Ik heb een brief aan de directeur geschreven en hem in mijn brief gevraagd of hij zijn handen thuis liet als hij van huis ging. Daar belde hij twee dagen later al over op: “Ik heb zo’n rare vraag van u gekregen, wilt u mij uitleggen wat u bedoelt?” Ik heb hem verteld dat Yce mijn handen is en hem nogmaals gevraagd of HIJ zijn handen thuis liet. Hij had daar nooit bij stil gestaan…. Mijn vraag leverde mij een brief met toestemming dat Yce ( en voortaan alle geleidehonden) mee naar binnen mag op; met dinerbonnen en een brief met excuses. Doel bereikt, zonder boze woorden, met een extraatje op de koop toe en alle partijen tevreden.

Klagen mag als het moet, maar klaag dan goed!

Inyce