Eicel flitst na aanraking spermacel

Wanneer een spermacel van een mens in contact komt met een eicel, dan flitst de eicel. Dit fenomeen is al eerder geobserveerd in dieren, maar nog nooit bij menselijke voortplanting. Tot nu! Wetenschappers van de Northwestern universiteit hebben de lichtflits van eicellen vastgelegd. Opmerkelijk genoeg zegt de helderheid van de flits iets over de gezondheid van het kind-in-wording. Een felle flits is een indicatie dat de eicel tot een gezonde embryo gaat ontwikkelen.
De flits wordt veroorzaakt doordat piepkleine zinkdeeltjes exploderen. Wanneer een eicel doorboort wordt door een spermacel, worden miljarden zinkatomen losgelaten. Een nieuwe sensor volgt de beweging van zink in levende cellen. Wist je dat een eicel ongeveer 8.000 verschillende zinkopslagruimten heeft met in ieder compartiment ongeveer één miljoen zinkatomen? Het vuurwerk van zink begint kort na de bevruchting en duurt ongeveer twee uur.
In een nieuwe video is de zinkflits te zien. “Het is fascinerend”, zegt teamlid Teresa Woodruff. “Het is duidelijk zichtbaar dat de eicellen zink uitstralen. Bijzonder, omdat we dit fenomeen pas vijf jaar geleden hebben ontdekt in muizen.” Prachtig!

In deze editie praten we andermaal met Henk Visschers, de voorman van de band The Empty Horse over ROPAROCK in Nieuwerkerk aan den IJssel. Henk zal zeker een sfeerimpressie geven. Ellen Bommelje komt langs voor haar maandelijkse item "Blij met de Bieb". Het boek "De Stamhouder" van Alexander Munninghoff zal centraal staan. Alexander Münninghoff (Posen, 13 april 1944) is een Nederlands journalist. Van 1974 tot 2007 werkte hij voor de Haagsche Courant Münninghoff heeft veel artikelen en boeken over de schaaksport geschreven. In 1983 won hij de Prijs voor de Dagbladjournalistiek en in 2015 de Libris Geschiedenis Prijs voor zijn boek De stamhouder. Münninghofs vader vocht voor de Waffen SS aan het Oostfront, zijn grootmoeder was een Russische gravin.[1] Münninghoff doorliep het Gymnasium Haganum. Hij studeerde Slavische taal- en letterkunde aan de Universiteit Leiden en aan de Universiteit van Amsterdam. Münninghoff werkte indertijd voor de MID als instructeur Russisch. Als journalist was hij tussen 1986 en 1991 correspondent in Moskou voor de Haagsche Courant. Voor dezelfde krant was hij oorlogscorrespondent in Cambodja en El Salvador. Verder versloeg hij de Eerste Golfoorlog tussen Iran en Irak. In 2014 publiceerde hij de bewogen geschiedenis van zijn familie onder de titel De stamhouder. Een familiekroniek. Voor dat boek ontving hij op 25 oktober 2015 de Libris Geschiedenis Prijs.

De LOKSCHIJF is: Sometimes it snows in April - Prince en The New Power Generation. Wat een pieken en dalen kent Prince in zijn carrière. Kritische media die over hem heen vallen, hem vervolgens weer de hemel in prijzen maar toch nog een stoot na geven. Hij laat gelukkig wel een uitvoerige discografie achter.
Prince brengt in 1985 "Around the World in a Day" uit, een album dat veel kritiek oplevert en niet bepaald tot één van zijn beste werken wordt beschouwd. Desondanks verovert het album de status van dubbel platina en stijgt het tot aan de top in de Verenigde Staten. Een jaar later komt daar "Parade", Prince zijn achtste en tevens laatste album met The Revolution. Dit album krijgt lof alom en haalt het tot de grote jaarlijstjes. NME benoemt het album tot de beste van het jaar. Maar het is meer dan een album van Prince. Het is ook de soundtrack voor de film "Under the Cherry Moon".
"Under the Cherry Moon" is een muzikale dramafilm die uitkomt in hetzelfde jaar als het album. De film wordt opvallend genoeg ook geregisseerd en gespeeld door Prince zelf. Een budget van naar schatting 12 miljoen dollar wordt gespendeerd, maar er zou nooit een groot publiek naartoe gaan. De film wint wel vijf prijzen uit de zeven categoriëen waarvoor hij is genomineerd. Dit zou een prachtige verdienste zijn, ware het niet dat het hier om Golden Raspberry Awards gaat, prijzen die worden uitgereikt aan de slechtste films uit dat jaar. Prince zelf krijgt de awards voor slechtste acteur en regisseur.
Naar alle waarschijnlijkheid ligt er een verband tussen het album en de film, dat als volgt kan worden geïnterpreteerd: Christopher Tracy, de hoofdpersoon uit de film, schrijft dat het leven een parade is. Het album Parade gaat dus over Christophers leven. 'Sometimes it snows in April' is het laatste nummer van zowel het album als de film, wanneer Christopher overlijdt. Soms sneeuwt het in april, in het midden van de lente, waardoor het nieuwe leven dat dan opbloeit weer doodgaat. Net als Christopher, die op jonge leeftijd overlijdt. "I often dream of heaven and I know that Tracy's there. Maybe he's found the answer to all the April snow.", Christopher heeft misschien in de hemel de antwoorden gekregen waarom hij zo vroeg is overleden. En daar is Prince nu bij gekomen.

Veel luisterplezier!