Wat een gedoe

Ruim anderhalf jaar geleden is de ABN-Amro opgekocht door FORTIS. Nu is FORTIS opgekocht door de Nederlandse Staat. En eigenlijk wil men het geheel nu de ABN-Amro gaan noemen. Mijn vraag: wie wordt hier beter van???

Er is weer een nieuwe nummer 1 in de Mega Top 100. En alweer een Nederlandstalige. Helaas ben ik hier persoonlijk niet echt weg van, zeg maar gerust HELEMAAL niet weg van!!!! Maar okee, verkoopcijfers liegen niet, dus .. draaien die handel. Ach, een loopje naar de wc zal me goed doen. Gelukkig hebben we in de rest van het programma wat andere muziek. Gewoon voor ieder wat wils.

De LOK-schijf van deze week is: The Man who can't be moved - The Script. Wat meteen opvalt bij het horen van de hit 'The Man Who Can't Be Moved' is hoezeer de heren nièt Iers/Engels klinken. Na alle Britpop bands van de afgelopen tijd een ander geluid van de eilanden. De pop-rock van The Script valt het best te beschrijven als een goede mix tussen de op en top Amerikaanse pop-r&b van Justin Timberlake en de ruwe Engelse pop van The Police. Dit beeld bewijzen ze op de rest van de EP. Danny O'Donoghue klinkt akelig veel als Gordon Sumner op 'The End Where I Begin' en het volgende moment als J.T. op 'Breakeven'. Hierdoor merk je ook dat de band bij vlagen nog twijfelt aan het eigen geluid. Ze lijken daardoor uit te wijken richting het geluid van de Police. Terwijl die tracks waar ze pop-rock pur sang maken, zoals op de twee singles 'We Cry' en 'The Man Who Can't Be Moved', ze juist het beste uit de verf komen.
Het enige waar de band wel voor moet oppassen, is dat de muziek die ze maken al zo vaak gemaakt is (en ook minstens net zo goed) door Amerikaanse concurrenten. Net zoals de showcase eerder dit jaar in paradiso, belooft de EP echter veel. Er is dus een hoop waar te maken op het in Nederland nog uit te komen album.
De mannen van The Script lijken in ieder geval nog wel even door te willen gaan; hun versie van David Bowie's 'Heroes' gaan ze opnemen voor de Londense Olympische Spelen van 2012 als 'theme track'. Ben benieuwd of we tegen die tijd nog steeds weten wie het nummer had opgenomen.

Tsja en wat kan je anders dan gelijk het album van The Script "CD van de maand" te maken. “The Script” is een Ierse band bestaande uit Danny O’ Donaghue, Mark Sheehan & Glen Power. De muziekstijl van dit trio wordt omschreven als een mix van Pop melodieën, Rock, Celtic Soul met daardoor de hiphop/R&B achtige flow van zanger Danny. De emotie en passie is terug te horen zoals je die zou kunnen verwachten van een Ierse band, maar dan in een moderne en aanstekelijke vorm.
Danny en Mark hebben elkaar ontmoet in hun jongere tienerjaren in Dublin, vlakbij de Guinness bierbrouwerij. Hun liefde voor muziek heeft ervoor gezorgd dat ze samen liedjes zijn gaan schrijven en produceren. Hun talent werd ontdekt en zijn toen uitgenodigd om naar de Verenigde Staten te komen om een samenwerking aan te gaan met een aantal van hun idolen. Bekende producers in de moderne R’n’B scene als Dallas Austin, Teddy Riley, The Neptunes en Rodney Jerkins hebben Danny en Mark op weg geholpen. “Het was een prachtige kans om te zien hoe deze jongens een track in elkaar zetten”, aldus Mark.
Danny en Mark zijn begonnen als een productieteam die zich bezig hielden met het maken van demo’s voor andere artiesten, totdat ze drummer Glen uit Dublin tegenkwamen. Ze waren zo onder de indruk van de drummer dat Mark, Glen had uitgenodigd om mee te gaan naar Los Angeles (USA) om te laten zien wat hij in huis had. Glen is begonnen op 15 jarige leeftijd met het spelen van sessies, waarvan hij het geld gebruikte voor een soloproject in zijn eigen studio. Dit project heeft Glen op een laag pitje gezet tijdens de hechte samenwerking met Danny en Mark. “Afzonderlijk hadden we allemaal ons eigen talent, maar als we samen zijn zitten we op een heel ander niveau” volgens Danny.
En zodoende is The Script in productie gegaan. In April 2008 is de debuutsingle “We Cry” gereleased in de UK en heeft de daaropvolgende maand de #13 positie bereikt van de UK Chart. Danny legt uit: “Het leven gaat niet altijd over rozen. Maar met alle dingen die verkeerd zijn afgelopen in ons leven en in die van een ander is de uiteindelijke boodschap ‘together we cry’. Zolang we hier met z’n allen zijn zullen we altijd een manier vinden om de pijn met elkaar te delen.”
Het veelbelovende debuutalbum van The Script is deze maand in Nederland gereleased. Het is een heel speciaal album. “Er zit heel veel tijd en gedachten in deze tracks. Het is niet alsof we ze in 10 minuten hebben geschreven”, aldus Mark. “Dit is een reis, we zullen steeds veranderen en in beweging blijven. Ik zou ook nooit kunnen omschrijven wat ‘The Script’ nou precies inhoudt. Het enige wat ik weet is dat het me diep raakt van binnen, en dat het overslaat op het publiek wanneer we optreden.”

Veel luisterplezier!!!